<nr>1</nr>Procesverloop

<nr>1</nr>Procesverloop 1.1 Het procesverloop blijkt uit het verzoekschrift met bijlagen, ingekomen ter griffie op 11 mei 2020. 1.2 De mondelinge behandeling van het verzoek heeft plaatsgevonden op 15 juli 2020, in het gerechtsgebouw te Amsterdam. De rechtbank heeft de volgende personen gehoord: betrokkene; bovengenoemde advocaat; mevrouw M. Rozendal, psychiater; de heer H.C. Boon, ambulant psychiater. 1.3 Omdat de officier van justitie een nadere motivering van het verzoek niet nodig achtte, is hij niet op de mondelinge behandeling verschenen.

<nr>2</nr>Beoordeling<?linebreak?> 2.1 De rechtbank kan op verzoek van de officier een zorgmachtiging verlenen ten aanzien van betrokkene wanneer wordt voldaan aan de criteria en doelen van verplichte zorg als bedoeld in artikel 3:3 en 3:4 Wvggz. Verplichte zorg is zorg die ondanks verzet kan worden verleend. Indien het gedrag van betrokkene als gevolg van een psychische stoornis leidt tot ernstig nadeel, kan als uiterste middel verplichte zorg worden verleend, indien er geen mogelijkheden voor zorg op basis van vrijwilligheid zijn, er voor betrokkene geen minder bezwarende alternatieven met het beoogde effect zijn, het verlenen van verplichte zorg gelet op het beoogde doel evenredig is en redelijkerwijs te verwachten is dat het verlenen van verplichte zorg effectief is. Verplichte zorg worden verleend om ernstig nadeel af te wenden, de geestelijke gezondheid van betrokkene te stabiliseren of dusdanig te herstellen dat hij zijn autonomie zoveel mogelijk herwint, of de fysieke gezondheid van betrokkene te stabiliseren of te herstellen in het geval diens gedrag als gevolg van zijn psychische stoornis leidt tot ernstig nadeel daarvoor. 2.2 Uit de overgelegde stukken het behandelde ter zitting is gebleken dat betrokkene lijdt aan een psychische stoornis, in de vorm van een schizoaffectieve stoornis van het bipolaire type. 2.3 Het ernstig nadeel dat wordt omschreven in het verzoek en overige stukken ziet met name op maatschappelijke en financiële teloorgang, zelfverwaarlozing en het oproepen van agressie over zichzelf. Betrokkene heeft ontkend dat er sprake is van overlast en agressie en bij gebreke van nadere onderbouwing hiervan, zoals bijvoorbeeld meldingen of politiemutaties, is dit (risico op) ernstig nadeel niet komen vast te staan. De dreigende maatschappelijke en financiële teloorgang ziet met name op de financiële huishouding door betrokkene en dan in het bijzonder het niet betalen van de huur gedurende enige maanden waardoor uitzetting dreigt. Verplichte zorg op grond van de Wvggz is een inbreuk op een mensenrecht en dient derhalve een uiterst middel te zijn dat bij toepassing moet voldoen aan de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit. In het onderhavige geval is onduidelijk gebleven waarom niet meteen, dat wil zeggen vele maanden geleden, is overgegaan tot het aanvragen van beschermingsbewind dan wel curatele. Deze maatregelen zijn minder ingrijpend dan verplichte geestelijke gezondheidszorg en kunnen het gestelde ernstige nadeel voorkomen, dan wel bestrijden. Hiermee is het gestelde ernstig nadeel in de zin van de Wvggz onvoldoende vast komen te staan. De rechtbank het verzoek daarom afwijzen.