<nr>1</nr>Procesgang

<nr>3</nr>Grondslag en inhoud van het EAB In het EAB – gelezen in samenhang met de aanvulling daarop – wordt melding gemaakt van een Sentence No. 5.B.445/2017/16, op 10 mei 2018 gewezen door the Zalaegerszeg District Court, en van een Decree No. Bf.217/2018/12 van the Zalaegerszeg Regional Court as court of second instance. Niet vermeld is op welke datum deze ‘decree’ is gewezen; gelet op het bij de decree vermelde nummer gaat de rechtbank er vanuit dat dit op een datum in het jaar 2018 is geweest. Het nummer (file reference) waaronder de strafzaak is geregistreerd is 2.Szv.472/2018/5. Volgens het EAB is de uitspraak van the Zalaegerszeg Regional Court op 6 november 2018 onherroepelijk geworden. Aan de opgeëiste persoon is een gevangenisstraf voor de duur van tien jaren opgelegd. De overlevering wordt verzocht ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze vrijheidsstraf, die de opgeëiste persoon moet ondergaan op het grondgebied van de uitvaardigende lidstaat, Hongarije. 3.1 Is de weigeringsgrond als bedoeld in artikel 12 OLW van toepassing? De rechtbank beantwoordt deze vraag ontkennend en overweegt daartoe het volgende. In onderdeel d) van de aanvulling op het EAB staat het volgende vermeld: - Yes, the person appeared in person at the trial resulting in the decision, regarding the trial resulting in decision Nr. 5.B.445/2017/16 van the Zalaegerszeg District Court. - No, the person did not appear at the trial resulting in the decision, regarding the trial resulting in decision Nr.Bf.217/2018/12 van the Zalaegerszeg Regional Court. Op grond van deze (aanvullende) informatie stelt de rechtbank vast dat het EAB strekt tot de tenuitvoerlegging van een uitspraak (aangeduid als een ‘decree’), gewezen door een hoger beroepsinstantie, the Zalaegerszeg Regional Court, terwijl de verdachte niet in persoon is verschenen bij de behandeling ter terechtzitting die tot de beslissing in hoger beroep heeft geleid, en dat - kort gezegd - is gewezen zonder dat zich één van de in artikel 12, sub a tot en met c, OLW genoemde omstandigheden heeft voorgedaan. Op grond van artikel 12, sub d, OLW mag de rechtbank in dit geval de overlevering alleen toestaan indien de uitvaardigende justitiële autoriteit heeft vermeld dat ( i) het betreffende vonnis na overlevering onverwijld aan de opgeëiste persoon zal worden betekend en hij uitdrukkelijk zal worden geïnformeerd over zijn recht op een verzetprocedure of een procedure in hoger beroep, waarbij hij het recht heeft aanwezig te zijn, waarop de zaak opnieuw ten gronde wordt behandeld en nieuw bewijsmateriaal wordt toegelaten, die kan leiden tot herziening van het oorspronkelijke vonnis en ( ii) de opgeëiste persoon wordt geïnformeerd over de termijn waarbinnen hij verzet of hoger beroep dient aan te tekenen, als vermeld in het desbetreffende Europees aanhoudingsbevel. De uitvaardigende justitiële autoriteit heeft in de aanvulling op het EAB het volgende verklaard: the person was not personally served with the decision, but the person will be personally served with this decision without delay after the surrender; and when served with the decision, the person will be expressly informed of his or her right to a retrial or appeal, in which he or she has the right to participate and which allows the merits of the case, including fresh evidence, to be re-examined, and which may lead to the original decision being reversed; and the person will be informed of the timeframe within which he or she has to request a retrial or appeal, which will be one (1) month from the service of the judgement. Naar het oordeel van de rechtbank voldoet deze verklaring aan de eisen van artikel 12, sub d, OLW en is de in dit artikel bedoelde weigeringsgrond niet van toepassing. 3.2 Het vonnis betreft de twee feiten zoals die als volgt staan omschreven in onderdeel e) van het EAB: [opgeëiste persoon] and his domestic partner lived together in a common household in [woonplaats] , at the address [adres] ), where they raised his partner’s daughter, the minor [naam dochter] born of her previous relationship on [geboortedag dochter] 2000, from the child’s 4 year age. [opgeëiste persoon] , taking advantage of his right of custody and power, from the 11 year old age of the minor [naam dochter] , i.e. from September 2011 up to November 2013 (when the minor was removed from the family by the authority), regularly carried out sexual acts upon her in a way that on a regular weekly basis, during the night, when the family members were already asleep, he laid beside the minor child sleeping on a separate bed, pulled down her pyjama bottoms, touched and petted the minor’s sex organ with his fingers, then reached into the minor’s vagina and moved his fingers in it. The minor tried to push away [opgeëiste persoon] or his hand, but she did not succeed, and she did not dare to protest loudly, as she was afraid of what would happen if her family members took knowledge of the acts committed to her injury. On certain occasions [opgeëiste persoon] laid on the minor and carried out his sexual act that way. [opgeëiste persoon] started performing his sexual acts described above upon the minor [naam dochter] prior to 25 May 2012 that is prior to her reaching the age of 12 years, and continued his acts after that time on, against the will of [naam dochter] .