<nr>1</nr>Procesgang

<nr>4</nr>Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 12 OLW 4.1 EAB en aanvullende informatie In het EAB is in onderdeel D vermeld: “No, the person did not appear in person at the trial resulting in the decision”. Voorts vermeldt het EAB dat de opgeëiste persoon niet in persoon is gedagvaard, maar wel anderszins daadwerkelijk officieel in kennis is gesteld van de datum en de plaats van de behandeling ter terechtzitting, zodat op ondubbelzinnige wijze vaststaat dat hij op de hoogte was van de voorgenomen terechtzitting en ervan in kennis is gesteld dat een vonnis kan worden gewezen wanneer hij niet ter terechtzitting verschijnt. Dit wordt in onderdeel D.2 als volgt toegelicht: Convicted [opgeëiste persoon] , having been summoned properly, did not appear for the giving of verdict on 18.12.2015. Before the first hearing he had been advised on the obligation to inform about his whereabouts and effects of failure to meet that obligation. In preparatory proceedings he gave his residence address and service address. Op 14 februari 2018 heeft het Internationaal Rechtshulp Centrum (IRC) onder andere de volgende vragen aan de uitvaardigende Poolse autoriteit gesteld: a) Have there been any earlier hearings in this case, in which the merits of the case, including the guilt of the wanted person were discussed? If the answer is yes, did [opgeëiste persoon] appeared at these earlier hearings? b) If the answer is no, could you please indicate whether or not [opgeëiste persoon] had given a mandate to a lawyer in this case? In de aanvullende brief van de uitvaardigende justitiële autoriteit van 26 februari 2018 is hierop als volgt geantwoord: As the accused person [opgeëiste persoon] knew about the ongoing proceedings he was heard and advised in the course of preparatory proceedings and also took part in some trials in the matter. Among other dates, he appeared for the trial date on 16 May 2014. It follows from notes in the minutes that despite his duty the accused person did not inform of his correspondence address and ceased to collect notifications for the next trial dates properly served at the address shown by him upon two advice notes. Furthermore, the accused did not make use of assistance from a defence counsel (…). 4.2 Standpunt van de raadsvrouw De raadsvrouw heeft, zakelijk weergegeven, betoogd dat de overlevering moet worden geweigerd op grond van artikel 12 OLW. Het is niet duidelijk geworden wanneer de merits of the case zijn behandeld en ook is niet gebleken dat de opgeëiste persoon daadwerkelijk op de hoogte is gebracht van die zitting of zittingen, zoals vereist in artikel 12 OLW. Géén van de in artikel 12 sub a tot en met d OLW genoemde omstandigheden heeft zich voorgedaan. 4.3 Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat uit de aanvullende informatie volgt dat de weigeringsgrond van artikel 12 OLW niet geldt. Uit de aanvullende informatie en de verklaring van de opgeëiste persoon volgt dat de zaak meerdere keren is aangehouden. De opgeëiste persoon is hier een tijd van op de hoogte geweest, maar heeft er op enig moment zelf voor gekozen om het verdere verloop van de procedure niet af te wachten door naar Nederland te vertrekken. De opgeëiste persoon heeft er dus zelf voor gekozen zijn verdedigingsrechten niet verder uit te oefenen. 4.4 Oordeel van de rechtbank Met de raadsvrouw is de rechtbank van oordeel dat de weigeringsgrond van artikel 12 OLW van toepassing is. Uit voornoemde aanvullende informatie leidt de rechtbank af dat er meerdere rechtszittingen zijn geweest. Ondanks de vragen van het IRC van 14 februari 2018 is niet duidelijk geworden wanneer de inhoudelijke behandeling – de schuldvraag, het onderzoek naar the merits of the case – heeft plaatsgevonden. Uit het EAB, de aanvullende informatie en de verklaring van de opgeëiste persoon kan ook niet worden afgeleid dat de opgeëiste persoon daadwerkelijk officieel in kennis is gesteld van de datum en de plaats van de inhoudelijke behandeling ter terechtzitting. Geen van de in artikel 12 sub a tot en met c OLW genoemde omstandigheden doet zich voor. Een verzetgarantie zoals bedoeld in artikel 12 sub d OLW is niet verstrekt. Het standpunt van de officier van justitie dat de opgeëiste persoon er kennelijk zelf voor heeft gekozen zijn verdedigingsrechten niet (verder) uit te oefenen, doet niet af aan de weigeringsgrond van artikel 12 OLW. Waar de facultatieve weigeringsgrond van artikel 4 bis van Kaderbesluit 2002/584/JBZ de uitvoerende justitiële autoriteit de ruimte biedt om rekening te houden met dergelijke omstandigheden (zie punt 51 van het arrest van 24 mei 2016 van het Hof van Justitie van de Europese Unie), heeft de Nederlandse wetgever gekozen voor een imperatieve weigeringsgrond. Artikel 12 OLW geeft de overleveringsrechter dus geen ruimte om – indien zich geen van de gevallen van de onderdelen a tot en met d voordoet – af te zien van weigering van de overlevering op basis van omstandigheden als bedoeld in punt 51 van voornoemd arrest van het Hof van Justitie EU. De rechtbank zal de overlevering dan ook moeten weigeren.