<nr>1</nr>Het onderzoek ter terechtzitting

<nr>4</nr>Het wederrechtelijk verkregen voordeel De vordering tot ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel van de officier van justitie vindt zijn grondslag in het zich in het ontnemingsdossier bevindende rapport, in het dossier van de onderliggende strafzaak en in het verhandelde ter terechtzitting van 12 juni 2014. De rechtbank neemt bij de beoordeling van de vordering de volgende maatstaf in acht. Het rapport is een wettig bewijsmiddel, dat zodanig is ingericht dat daarin, onder verwijzing naar of samenvatting van aan de inhoud van andere wettige bewijsmiddelen ontleende gegevens, gevolgtrekkingen zijn gemaakt over de verschillende posten die aan het in het rapport weergegeven wederrechtelijk verkregen voordeel ten grondslag worden gelegd. Geen rechtsregel staat eraan in de weg om de schatting van het wederrechtelijk voordeel uitsluitend op de inhoud van een dergelijk financieel rapport te doen berusten. Indien een gevolgtrekking uit het rapport voldoende gemotiveerd is betwist, zal de rechtbank motiveren op grond waarvan – ondanks of vanwege hetgeen tegen deze gevolgtrekking en de onderliggende feiten en omstandigheden is aangevoerd – deze gevolgtrekking al dan niet wordt aanvaard. 4.1 Het standpunt van de officier van justitie Het rapport berust op de volgende vooronderstellingen: In de hennepkwekerijen van veroordeelde is tweemaal geoogst; Veroordeelde heeft twee jaar gewerkt in de kwekerij(en) van een ander en heeft daarmee € 1.700,00 per maand verdiend. De officier van justitie heeft de berekening in het rapport gehandhaafd, met dien verstande dat van het daarin berekende totale voordeelsbedrag dient te worden afgetrokken de toegewezen vordering van de benadeelde partij, Liander N.V., namelijk een bedrag van € 4.917,94. 4.2 Het standpunt van de verdediging De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat het wederrechtelijk verkregen voordeel dient te worden gematigd tot een bedrag van € 7.755,00. Hij heeft daartoe verweren gevoerd ten aanzien van de inkomsten en uitgaven van veroordeelde. 4.2.1 Ten aanzien van de inkomsten Inkomsten uit de eigen hennepkwekerijen Veroordeelde heeft tijdens het onderzoek ter terechtzitting in de onderliggende strafzaak verklaard niet per 1 december 2012, de datum dat het huurcontract is ondertekend, in de woning aan de [adres 1] te zijn begonnen, maar pas in begin 2013. Die stelling is niet onomstotelijk weersproken door de bewijsmiddelen in het dossier. Onder die omstandigheid is het aannemelijk dat slechts eenmaal is geoogst. Bij de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel dient daarom te worden betrokken het geschatte voordeelsbedrag van slechts één oogst. Inkomsten uit werkzaamheden bij een andere hennepkwekerij Veroordeelde heeft tijdens het onderzoek ter terechtzitting in de onderliggende strafzaak eveneens verklaard dat hij minder dan twee jaar in de kwekerij van een ander heeft gewerkt en dat hij niet iedere maand die hij daar werkte € 1.700,00 verdiende. Het proces-verbaal van verhoor bij de politie klopt niet op dit punt, aldus veroordeelde. Gelet op het dossier heeft veroordeelde 10 van de 24 maanden legaal gewerkt. Over de overige maanden is niets bekend. Het wederrechtelijk verkregen voordeel uit werkzaamheden in de hennepkwekerij van een ander dient dan ook te worden gematigd tot een bedrag van (14 x € 1.700,00 =) € 23.800,00. Deel van de opbrengst voor de mededader Veroordeelde heeft in het pand aan de [adres 1] samen met een ander hennep geteeld. Die ander heeft daarom ook een deel van de opbrengst ontvangen. Veroordeelde heeft ter terechtzitting van 12 juni 2014 verklaard dat de mededader ongeveer € 4.000,00 heeft gekregen. Ook dat bedrag moet van het berekende voordeel worden afgetrokken. 4.2.2 Ten aanzien van de uitgaven Investeringen Allereerst heeft veroordeelde geld geleend van zijn vriendin (€ 5.000,00), zijn zus (€ 200,00) en [persoon 1] (€ 5.000,00), welk geld hij heeft gebruikt om zijn hennepkwekerijen op te zetten. Dit voordeel dient dan ook te worden verminderd met het totaalbedrag dat veroordeelde in contante vorm heeft geleend. Ook de bedragen die veroordeelde heeft gespendeerd aan de huur van panden (€ 14.000,00 + € 1.650,00) en auto’s (€ 5.238,69) moeten van het wederrechtelijk verkregen voordeel worden afgetrokken. Dat zijn namelijk kosten die veroordeelde heeft gemaakt ten behoeve van zijn hennepkwekerijen. Daarnaast moet een extra bedrag van € 2.000,00 op het wederrechtelijk verkregen voordeel in mindering worden gebracht, nu veroordeelde ook andere kosten heeft gehad, zoals telefoon- en bouwkosten. Dit leidt tot een vermindering van het wederrechtelijk verkregen voordeel met een bedrag van € 33.088,69. Vordering van de benadeelde partij Tot slot dient het bedrag dat veroordeelde aan de benadeelde partij moet betalen, € 4.917,94, op het wederrechtelijk verkregen voordeel in mindering te worden gebracht. 4.3 Bespreking van de verweren De rechtbank overweegt als volgt. Op basis van de voorhanden zijnde bewijsmiddelen en het verhandelde ter terechtzitting van 12 juni 2014 is aannemelijk geworden dat één oogst heeft plaatsgehad. Derhalve dient de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel te worden gecorrigeerd in die zin dat in die berekening slechts eenmaal een bedrag van € 18.693,00 (voordeel per oogst) dient te worden meegenomen. Verder is de rechtbank van oordeel dat op grond van het verhandelde ter terechtzitting van 12 juni 2014 is komen vast te staan dat veroordeelde ten minste eenmaal € 1.700,00 heeft verdiend door te werken in de kwekerij van een ander. De rechtbank wijkt daarmee – ten voordele van veroordeelde – af van hetgeen door zowel de officier van justitie als door de raadsman is betoogd. Voor het overige is niet komen vast te staan gedurende hoeveel maanden veroordeelde heeft gewerkt en hoeveel hij daarmee heeft verdiend. Derhalve kan dat restant (23 x € 1.700,00) niet worden meegenomen in de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel. De rechtbank is – met de raadsman – van oordeel dat van het wederrechtelijk verkregen voordeel moet worden afgetrokken het deel van de opbrengst dat de mededader heeft ontvangen, te weten € 4.000,00. Uit het rapport blijkt dat een aantal van de door de raadsman genoemde kosten reeds in de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel per oogst zijn meegenomen. Zo is onder het kopje ‘huisvestingskosten’ rekening gehouden met een bedrag van € 5.000,00 per oogstperiode van 10 weken (de rechtbank begrijpt dat daar waar in het rapport staat ‘20 weken/2,5 maand’ sprake is van een kennelijke misslag en wordt bedoeld ‘10 weken/2,5 maand’). Dat geldt ook voor de door de raadsman genoemde bouwkosten en leningen ten behoeve van het opzetten van de hennepkwekerijen, die vallen onder ‘afschrijvingskosten’. Die afschrijvingskosten (€ 300,00 per oogst) zijn gebaseerd op de standaardberekeningen met betrekking tot investeringskosten. De rechtbank is van oordeel dat de overige door de verdediging aangevoerde kostenposten, onder meer betrekking hebbende op telefoonkosten, vervoerskosten en de huur van de [adres 2] , niet van het wederrechtelijk verkregen voordeel hoeven worden afgetrokken. Van die kosten is gebleken noch voldoende onderbouwd dat deze in directe relatie staan tot de eigen hennepkwekerijen en/of het werken in een andere hennepkwekerij. De rechtbank houdt echter wel rekening met de kosten die zijn opgevoerd door de benadeelde partij Liander N.V. De rechtbank handhaaft daarom de bovenstaande berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel van veroordeelde, met dien verstande dat daarvan moet worden afgetrokken het bedrag dat is toegewezen aan de benadeelde partij, te weten € 4.917,94. Gelet op het voorgaande wijkt de rechtbank als volgt af van de berekening in het rapport. Wederrechtelijk verkregen voordeel [adres 1] (correctie) € 18.693,00 Wederrechtelijk verkregen voordeel werkzaamheden andere kwekerij € 1.700,00 + Totale opbrengst € 20.393,00 Deel mededader € 4.000,00 – Toegewezen vordering van de benadeelde partij € 4.917,94 – Totaal wederrechtelijk verkregen voordeel € 11.475,06