<nr>1</nr>Verloop van de procedure

<nr>1</nr>Verloop van de procedure Op 19 juli 2013 heeft de WSG een verzoekschrift met bijlagen ingediend, waaronder het plan van aanpak, een verslag van het verloop van de voogdij, een verklaring van instemming van een gedragswetenschapper conform artikel 29b lid 5 Wet op de jeugdzorg (Wjz), alsmede een indicatiebesluit d.d. 9 juli 2013, strekkende tot het verlenen van een machtiging om voornoemde minderjarige in gesloten jeugdzorg te doen opnemen en te doen verblijven voor de duur van een jaar. Op 12 augustus 2013 heeft de kinderrechter het verzoek ter terechtzitting met gesloten deuren behandeld. Verschenen en gehoord zijn: de minderjarige, bijgestaan door mr. L.M,A. Schwartz; dhr. [A], namens de WSG.

<nr>2</nr>Beoordeling van het verzochte Bij beschikking van rechtbank Zwolle - Lelystad te Zwolle van 16 mei 2011 is de WSG benoemd tot voogd over voornoemde minderjarige. Ter terechtzitting heeft dhr. [A], namens de WSG gepersisteerd bij het verzoek. De zorgen, welke bestonden in januari 2013, zijn nog steeds aanwezig. De minderjarige heeft in januari 2013 een kans gekregen, maar dit is helaas mislukt. Pactum heeft aangegeven dat zij al langere tijd de benodigde zorg niet aan de minderjarige kunnen bieden. De minderjarige kan terecht bij de [naam] Stichting. Namens de minderjarige heeft de raadsman verweer gevoerd tegen het verzoek. De minderjarige heeft wel zijn best gedaan in Frankrijk. Er is geen grondig, gemotiveerd verslag bij het verzoek aanwezig waaruit blijkt dat het niet goed is gegaan in Frankrijk. Het onderhavige verzoek is gebaseerd op één beschuldiging. De minderjarige ontkent deze beschuldiging. De minderjarige wil begeleid worden naar zelfstandig wonen. Tevens heeft de raadsman aangegeven dat de ingediende verklaring van de gedragswetenschapper niet voldoet aan de wettelijke vereisten, nu de gedragswetenschapper niet gesproken heeft met de minderjarige. De gedragswetenschapper heeft de verklaring opgesteld aan de hand van het dossier. De kinderrechter overweegt als volgt. Allereerst wordt vastgesteld dat er geen sprake is van een verklaring van de gedragswetenschapper die voldoet aan de eisen die wet en de rechtspraak daar aan stelt. De gedragswetenschapper heeft niet zelf recent gesproken met de minderjarige. Deze verbleef weliswaar op basis van een besluit van verzoeker in Frankrijk, maar dat betekent nog niet dat kan worden afgezien van een elementair onderdeel van het zelfstandige onderzoek door de gedragswetenschapper. Daarnaast voldoet ook het dossieronderzoek door de gedragswetenschapper niet aan de eisen die gesteld worden aan een onafhankelijk onderzoek. Uit de tekst en de opbouw van de verklaring blijkt dat de gedragswetenschapper feitelijk alleen het standpunt van de WSG heeft opgeschreven en vervolgens aangegeven dat op grond hiervan wordt ingestemd, terwijl er juist in deze zaak alle reden is om kritische vragen te stellen ten aanzien van de noodzaak tot plaatsing in de gesloten jeugdzorg. Zo is er door de WSG op geen enkele wijze verslaglegging ingebracht van de feitelijke gang van zaken in Frankrijk. Volstrekt onduidelijk is wat de exacte behandeldoelen waren, op welke wijze daar aan is gewerkt, of en waarom de minderjarige niet in het behalen van de doelen is geslaagd. Ook ontbreekt informatie over de deskundigheid van de begeleiders in Frankrijk en de wijze waarop de WSG het verblijf in Frankrijk heeft begeleid. Wegens het ontbreken van iedere schriftelijke informatie wordt de WSG niet gevolgd in de stelling dat het Frankrijk traject is mislukt zodat thans niets anders resteert dan plaatsing in de Gesloten Jeugdzorg. Het primaire doel van plaatsing in de Gesloten Jeugdzorg zou motivering om te komen tot een gedragsverandering zijn. Het is algemeen bekend dat dwang zelden leidt tot meer motivatie. Ook op deze inhoudelijke grond dient het verzoek te worden afgewezen nu het niet aannemelijk is dat plaatsing in de Gesloten Jeugdzorg een wezenlijke bijdrage zal leveren aan het beoogde doel. Mitsdien wordt als volgt beslist.