<nr>1</nr>Het verdere verloop van het geding

<nr>2</nr>Beoordeling 2.1. Door APC is in haar akte uitlating van 18 maart 2014 gemotiveerd uiteengezet dat haar petitum onder 2 niet slechts betrekking heeft op één persoon, maar op een aantal dat door de jaren heen na bekomen ontslag recht heeft gekregen op de VUT-uitkering. Per 31 december 2013 is volgens APC het totaal door Klinika Capriles verschuldigde bedrag opgelopen tot NAf 2.436.944,99 (producties 5-6 van APC bij de akte uitlating van 18 maart 2014). 2.2. Het Hof begrijpt de akte uitlating van 18 maart 2014 aldus dat APC haar eis (petitum onder 1) heeft vermeerderd tot genoemd bedrag van NAf 2.436.944,99. Ook Klinika Capriles gaat daar kennelijk (subsidiair) vanuit, want zij verzet zich (subsidiair) tegen de eiswijziging (antwoord akte van 27 mei 2014, onder 6). Van strijdigheid met de eisen van een goede procesorde is geen sprake. In tegendeel, de wijziging is praktisch en in lijn met het op de toekomst gerichte petitum onder 2. 2.3. Aan Klinika Capriles komt niet de bevoegdheid toe te beoordelen of iemand recht heeft op een VUT-uitkering. De VUT-uitkering wordt toegekend bij landsbesluit (artikel XV lid 4 van de Landsverordening verhoging leeftijdsgrens 1996). De eis van geboorte vóór 1 januari 1949 wordt in de uitvoering van de Landsverordening verhoging leeftijdsgrens 1996, naar aanleiding van een uitspraak van het Gerecht in eerste aanleg van de Nederlandse Antillen van 20 januari 2003 (Tijdschrift voor Antiliaans Recht-Justicia 2003, nr. 4, p. 318 e.v.), buiten toepassing gelaten (pleitnota mrs. Virginia en Brouwer van 9 december 2014, onder 3.9). 2.4. Met de door APC gehanteerde term ‘boeterente’ is bedoeld de wettelijke rente die Klinika Capriles verschuldigd is ingevolge artikel XVIII lid 4 van de Landsverordening verhoging leeftijdsgrens 1996 in verbinding met artikel 71 lid 2 van de Pensioenlandsverordening in verbinding met artikel 60 lid 3 van de Pensioenlandsverordening. 2.5. Het Hof acht de door APC in haar na het tussenvonnis gegeven specificaties (producties 1-10) genoegzaam. 2.6. Uit het voorgaande in verbinding met het tussenvonnis van het Hof volgt dat het bestreden vonnis moet worden vernietigd en dat de vordering van APC, zoals gewijzigd, moet worden toegewezen. Klinika Capriles wordt veroordeeld in de kosten van deze procedure in beide instanties. Beslissing Het Hof: - vernietigt het bestreden vonnis, en opnieuw rechtdoende: - veroordeelt Klinika Capriles tot betaling aan APC van NAf 2.436.944,99, vermeerderd met de wettelijke rente, te berekenen op de voet van artikel 60 lid 3 van de Pensioenlandsverordening; - veroordeelt Klinika Capriles om de VUT-verplichtingen aan APC te blijven betalen zolang er VUT-gerechtigden zijn van wie de VUT-uitkeringen op grond van artikel artikel XVIII van de Landsverordening verhoging leeftijdsgrens 1996 ten laste van Klinika Capriles komen; - veroordeelt Klinika Capriles in de kosten van deze procedure aan de zijde van APC gevallen en tot op heden begroot voor de eerste aanleg op NAf 7.600,= aan gemachtigdensalaris en NAf 7.740,50 aan verschotten en voor het hoger beroep op NAf 26.100,= aan gemachtigdensalaris en NAf 15.463,78 aan verschotten; - verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad; - wijst af het meer of anders gevorderde. Dit vonnis is gewezen door mrs. J. de Boer, E.M. van der Bunt en A.N.G.N.E. Mijnssen, leden van het Gemeenschappelijk Hof van Justitie en uitgesproken ter openbare terechtzitting van het Hof op Curaçao op 17 februari 2015 in aanwezigheid van de griffier.