<nr>1</nr>Het verdere verloop van de procedure

<nr>2</nr>De verdere beoordeling Inleiding 2.1. De overwegingen en beslissingen in het tussenvonnis gelden als hier letterlijk herhaald en ingelast. In conventie: 2.2. In rechtsoverweging 3.5. (3e alinea) van het tussenvonnis schrijft het Gerecht dat alle medegerechtigden tot het perceel grond in rechte moeten worden opgeroepen. Het gaat om de medegerechtigden in de nalatenschap van [erflater B]. Dat beslist het Gerecht in het tussenvonnis. 2.3. Ter uitvoering van deze beslissing is op verzoek van [A] een exploot opgesteld dat is gericht aan de “mede-erfgenamen van [erflater B]”. Dat exploot is betekend aan het Openbaar Ministerie en door middel van een gerechtelijke advertentie in de Daily Herald gepubliceerd. Blijkens het exploot is opgeroepen tegen de zitting van 12 december 2017. Op die rechtsdag hebben zich geen “mede-erfgenamen” bij het Gerecht gemeld. 2.4. In zijn antwoordakte bekritiseert [B] de beslissing in het tussenvonnis. Hij vindt namelijk dat de rechter [A] gelijk niet-ontvankelijk had dienen te verklaren omdat zij niet alle erfgenamen in rechte had betrokken. 2.5. Verder schrijft [B] dat het niet zo is dat [A] op de pleidooizitting heeft toegezegd de namen en de adressen van de mede-erfgenamen te verstrekken aan [B]. Dat klopt niet en hij vindt dat [A] dat zelf maar moet achterhalen in het bevolkingsregister. 2.6. Tot slot vindt [B] dat [A] geen gehoor heeft gegeven aan de beslissing van het Gerecht. In het tussenvonnis is immers bepaald dat alle mede-erfgenamen moeten worden opgeroepen, onder betekening aan hen van het inleidend verzoekschrift. Het is duidelijk dat [A] dat niet heeft gedaan. 2.7. Het Gerecht overweegt dat deze beide laatste argumenten doel treffen. Terecht wijst [A] erop dat de bedoeling van het tussenvonnis is dat de mede-erfgenamen worden opgeroepen. Vandaar de overweging van het Gerecht dat [B] zijn toezegging zou nakomen de namen en adressen van de mede-erfgenamen te verschaffen en de eis van het Gerecht dat aan hen een exemplaar van het verzoekschrift zou moeten worden betekend. 2.8. Het is duidelijk dat [A] de aanwijzingen in het tussenvonnis niet deugdelijk heeft opgevolgd. Dat betekent inderdaad dat zij in haar vorderingen in conventie niet-ontvankelijk zal worden verklaard. In het tussenvonnis immers is overwogen dat het exceptio plurium litis consortium verweer van [B] doel treft maar dat [A] de kans krijgt alsnog alle betrokkenen in rechte te betrekken. 2.9. Als overwegend in het ongelijk gestelde partij zal [A] in de proceskosten van [B] worden veroordeeld. In reconventie 2.10. Onder 3.8. wordt elke beslissing in reconventie aangehouden tot duidelijk is wie de eigenaar is van het perceel grond. Dat kan in conventie niet worden vastgesteld en in reconventie evenmin omdat daarvoor immers ook de vaststelling geldt dat niet alle mede-erfgenamen in de procedure zijn betrokken. Het Gerecht kan immers niet [B] gelijk geven nu [B] zelf stelt dat niet alle medegerechtigden in deze procedure zijn betrokken. Duidelijk is ook dat [B] geen medewerking heeft willen verlenen om de procedure te bespoedigen door de namen en adressen bekend te maken. Uit [B]’s verweer in conventie (de mede-erfgenamen blijken uit de burgerlijke stand) volgt in elk geval dat deze medegerechtigden er wel zijn. 2.11. Dit betekent dat ook [B] in zijn vorderingen niet-ontvankelijk moet worden verklaard. Zijn vordering kan immers enkel worden toegewezen als het Gerecht weet wie de erfgenamen zijn van [erflater B]. 2.12. Het Gerecht ziet aanleiding te bepalen dat partijen de proceskosten voor eigen rekening moeten houden. In conventie en in reconventie 2.13. Het Gerecht overweegt dat het jammer is dat partijen er niet gezamenlijk voor hebben gezorgd dat alle medegerechtigden in deze procedure zijn betrokken. Nu komt het Gerecht immers tot een niet-ontvankelijkverklaring zodat partijen, nadat het huiswerk is gedaan, weer een nieuwe procedure moeten beginnen om van de rechter een inhoudelijke beslissing te krijgen.