<nr>3</nr>[medeverdachte 1] heeft ten overstaan van de politie het volgende verklaard:

<nr>4</nr>De verdachte heeft ter terechtzitting het volgende verklaard: “U vraagt mij wat mijn reactie is op de beschuldigingen (het Gerecht: de op 5 april 2018 gepleegde diefstal). Ik heb het gedaan. Wij stonden naast de toko buiten. Toen ging [medeverdachte 2] de toko binnen. Hij draaide vervolgens om en keek mij aan met een gezicht. Ik moest toen naar binnen. Toen hebben we geld uit de kassa gepakt.”

Strafbaarheid en kwalificatie van het bewezen verklaarde Het bewezen verklaarde is voorzien bij en strafbaar gesteld in artikel 2:291 juncto artikel 1:123 van het Wetboek van Strafrecht. Het wordt als volgt gekwalificeerd: Diefstal, voorafgegaan van bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen. Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezen verklaarde uitsluiten. Strafbaarheid van de verdachte Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluiten. De verdachte is daarom strafbaar voor het hiervoor bewezen verklaarde. Oplegging van straf Bij de bepaling van de op te leggen straf wordt gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezen verklaarde is begaan, op de mate waarin de gedraging aan de verdachte te verwijten en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen. Daarbij wordt rekening gehouden met de ernst van het bewezen verklaarde in verhouding tot andere strafbare feiten, zoals die onder meer tot uitdrukking komt in het hierop gestelde wettelijke strafmaximum en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd. Met betrekking tot de ernst van het bewezen verklaarde wordt het volgende in aanmerking genomen. De verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan een beroving van de Tropical minimarket, waarbij de medewerkster/eigenares met een mes werd bedreigd. De verdachte en haar medeverdachte [medeverdachte 2] hebben daarbij de grootste rol gehad. Zij waren beide voorzien van gezichtsbedekking de minimarket binnengerend en hebben geld meegenomen uit de kassa. Door zo te handelen hebben de verdachte en haar mededaders het slachtoffer niet alleen financieel benadeeld, maar hebben haar ook een angstige en traumatische ervaring bezorgd. Dit soort berovingen versterken bovendien gevoelens van angst en onveiligheid in de Curaçaose samenleving. Het Gerecht heeft acht geslagen op de rapporten die omtrent de persoon van de verdachte zijn opgemaakt door de psychiater F.G.M. Heijtel, de psychologen L. Bonofacia en S. Wichard en de Stichting Ambulante Justitiële Jeugdzorg Curaçao (AJJC). De psychiater concludeert dat de verdachte niet lijdt aan een stoornis of gebrekkige ontwikkeling. Daarnaast werkt zij mee, doet wat ze wordt gevraagd en protesteert niet. Ook de psychologen concluderen dat er geen aanwijzingen zijn voor ontwikkelings- of persoonlijkheidsstoornis en dat de verdachte volledig toerekeningsvatbaar is. Het Gerecht verenigt zich, mede gelet op de indruk die de verdachte ter terechtzitting heeft gemaakt en het beeld dat uit het rapport van de AJJC naar voren komt, met deze conclusies en maakt deze tot de zijne. De psychiater, de psychologen en de AJJC zijn het er over eens dat de verdachte structurele begeleiding nodig heeft om de kans op recidive te verlagen en om haar te leren weerbaar te zijn tegen slechte invloeden van buitenaf. De psychologen en de AJJC adviseren om de verdachte geen PIJ-maatregel op te leggen, maar een alternatieve straf waaruit zij lering zou kunnen trekken. Ter terechtzitting heeft een medewerkster van de AJJC verklaard dat de verdachte nu al twee maanden onder elektronisch toezicht staat. De verdachte staat open voor hulp, maar moet nog leren aanwijzingen op te volgen en zich aan afspraken te houden. Ten voordele van de verdachte houdt het Gerecht bovendien rekening met de omstandigheid dat de verdachte ten tijde van het plegen van het strafbaar feit slechts 15 jaar oud was en niet eerder met politie en justitie in aanraking is gekomen. De verdachte heeft daarnaast ook spijt betuigd. Het Gerecht acht, op grond van de persoonlijke omstandigheden, niet wenselijk de verdachte terug te sturen naar een justitiële jeugdinrichting. Het Gerecht acht het van belang dat ten volle wordt ingezet op de begeleiding van de verdachte, teneinde te voorkomen dat zij in de toekomst opnieuw strafbare feiten zal plegen. Het Gerecht zal de verdachte – ondanks de ernst van het bewezen verklaarde en de grote rol die de verdachte daarin heeft gehad – geen onvoorwaardelijke jeugddetentie opleggen. Het Gerecht is, na een en ander te hebben afgewogen, tot de slotsom gekomen dat in dit geval een taakstraf, bestaande uit een werkstraf van 100 uren met aftrek van voorarrest, en een voorwaardelijke jeugddetentie voor de duur van 12 maanden, met een proeftijd van 2 jaren en de bijzondere voorwaarde van jeugdreclasseringstoezicht, passend en geboden is. De verdachte zal daartoe dan ook worden veroordeeld. Toepasselijke wettelijke voorschriften De op te leggen straf is, behalve op de reeds aangehaalde wettelijke voorschriften, gegrond op de artikelen 1:163, 1:165, 1:169, 1:170, 1:180, 1:181 en 1:182 zoals deze luidden ten tijde van het bewezen verklaarde. BESLISSING Het Gerecht: verklaart wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, zoals hiervoor vermeld onder ‘bewezenverklaring’; verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd en spreekt haar daarvan vrij; kwalificeert het bewezen verklaarde als hiervoor omschreven; verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en de verdachte daarvoor strafbaar; veroordeelt de verdachte tot een taakstraf, bestaande uit een werkstraf voor de duur van 100 (honderd) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 50(vijftig) dagen jeugddetentie; beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde taakstraf in mindering zal worden gebracht, naar de maatstaf van 2 (twee) uren taakstraf per in voorarrest doorgebrachte dag; veroordeelt de verdachte tot een jeugddetentie voor de 12 (twaalf) maanden; bepaalt dat de jeugddetentie, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd, van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt of gedurende die proeftijd de hierna te melden bijzondere voorwaarde niet heeft nageleefd; als bijzondere voorwaarde wordt gesteld dat de verdachte zich gedurende de proeftijd zal gedragen naar de voorschriften en aanwijzingen, te geven door of namens de Stichting Ambulante Justitiële Jeugdzorg Curaçao, ook indien dit inhoudt dat verdachte zich voor maximaal zes maanden onderwerpt aan elektronisch toezicht, zulks zolang deze instelling dat gedurende de proeftijd nodig oordeelt, met opdracht aan die instelling als bedoeld in artikel 1:22 van het Wetboek van Strafrecht. Dit vonnis is gewezen door de rechter mr. D. Gruijters, bijgestaan door mr. T.M.A.D. de Lanoy, (zittingsgriffier), en op 17 augustus 2018 in tegenwoordigheid van de griffier uitgesproken ter openbare terechtzitting van het Gerecht in Curaçao. uitspraakgriffier: