GERECHT IN EERSTE AANLEG VAN ARUBA

DE BEOORDELING Het wettelijk kader 1.1 Ingevolge artikel vijf, eerste lid, van de Lv VOG wordt een strafblad uit het strafregister verwijderd na verloop van een termijn van vier jaren. Ingevolge het tweede lid, voor zover thans van belang, beloopt de termijn acht jaren, indien bij de veroordeling is opgelegd gevangenisstraf. 1.2 Ingevolge artikel 7, eerste lid, wordt de in artikel 5 bedoelde termijn verlengd met de bij de uitspraak bepaalde duur van de opgelegde vrijheidsstraf met uitzondering van de straf of het gedeelte daarvan ten aanzien waarvan de rechter heeft bepaald dat het niet zal worden tenuitvoergelegd en een last tot herroeping niet is gegeven. 1.3 Ingevolge artikel 15, tweede lid, houdt een verklaring omtrent het gedrag niet anders in dan dat de aangewezen ambtenaar uit het onderzoek met betrekking tot het gedrag van de betrokkene ingesteld, gelet op het doel waarvoor de afgifte is gevraagd, niet is gebleken van bezwaren tegen die persoon. 1.4 Ingevolge artikel 22, eerste lid, geeft de aangewezen ambtenaar een verklaring omtrent het gedrag slechts af wanneer hem uit een onderzoek met betrekking tot het gedrag van de betrokkene niet is gebleken van bezwaren tegen die persoon. In alle andere gevallen weigert hij de gevraagde verklaring af te geven. 1.5 Ingevolge artikel 23, eerste lid, mag de aangewezen ambtenaar, voor zover thans van belang, bij zijn onderzoek uitsluitend acht slaan op: a. de uittreksels uit de strafregisters die hem ten aanzien van de betrokkene verstrekt worden; b. gegevens ontleend aan de registers van de politie; c. andere schriftelijke bescheiden welke hem in verband met de afgifte van de verklaring omtrent het gedrag ter beschikking zijn gesteld. De standpunten van partijen 2.1 Klager heeft verzocht om afgifte van een verklaring omtrent het gedrag ter verkrijging van een pas om het terrein van het Water- en Energiebedrijf (W.E.B.) te mogen betreden. Klager kan zich niet verenigen met de afwijzing van de verzochte verklaring. Klager heeft daartoe aangevoerd, dat hij weliswaar fouten heeft begaan maar dat hij zijn straf heeft uitgezeten en dat hij zijn leven wil beteren. Hij heeft berouw en verzoekt een kans. 2.2 Bij de afwijzing heeft verweerder zich op het standpunt gesteld dat, gelet op het doel waarvoor de afgifte is gevraagd, hem is gebleken van bezwaren tegen klager. Daaraan heeft verweerder ten grondslag gelegd dat klager bij een recente onherroepelijk geworden vonnis van het gerecht van 8 oktober 2020 is veroordeeld voor de duur van 365 dagen, waarvan 255 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar wegens ontucht met een minderjarige. De proeftijd is nog van kracht. De aard van het strafbare feit vormt volgens verweerder, gelet op het doel waarvoor afgifte is verzocht, zodanige bezwaren dat afgifte van een verklaring omtrent het gedrag moet worden geweigerd. De beoordeling 3.1 Het gerecht is, in aanmerking genomen de recente veroordeling van klager voor het plegen van ontucht met een minderjarige, alsmede de aard en ernst van dit delict, van oordeel dat verweerder zich op goede gronden op het standpunt heeft gesteld dat hem is gebleken van bezwaren tegen de persoon van klager gelet op het doel waarvoor afgifte is verzocht. Daarbij wordt mede in aanmerking genomen dat de veroordeling van klager zeer recent is, er sprake is van een ernstig strafbaar feit en de proeftijd nog niet is verstreken. 3.2 Onder deze omstandigheden was verweerder ingevolge artikel 22, eerste lid, van de Lv VOG gehouden te weigeren de gevraagde verklaring af te geven. 3.3 Gelet op het vorenoverwogene zal de klacht ongegrond worden verklaard.