<nr>1</nr>DE PROCEDURE

<nr>4</nr>DE BEOORDELING 4.1 De vorderingen van [eiser] strekken tot opheffing van een executoriaal loonbeslag. Voor opheffing van een executoriaal beslag kan aanleiding bestaan, indien een beslaglegger misbruik zou maken van zijn executiebevoegdheid. Dat kan het geval zijn, indien enerzijds de desbetreffende beslaglegger geen redelijk belang heeft bij voortzetting van de executie en de beslagene anderzijds door de executie onredelijk wordt gedupeerd. 4.2 In het door [eiser] aangevoerde ziet het gerecht voorshands geen grond voor het oordeel dat [gedaagde] geen redelijk belang heeft bij het voortduren van het beslag. Daartoe overweegt het als volgt. Zoals hiervoor onder 2.2 is vermeld, bestond ten tijde van de beslaglegging een achterstand in de betaling van alimentatie van twee maanden. De betaling van alimentatie verliep, voorafgaand aan de beslaglegging, door tussenkomst van de Voogdijraad. Ter zitting heeft [gedaagde] onbetwist gesteld dat [eiser] onregelmatig betaalde, waardoor zij regelmatig niet voor het begin van de maand de voor die maand verschuldigde alimentatie ontving. Steun voor deze stelling kan ook worden gevonden in hetgeen [eiser] heeft aangevoerd. Zo heeft hij in het verzoekschrift en ter zitting verklaard dat de Voogdijraad tussen 21 december 2016 en 8 januari 2017 gesloten was, zodat hij op 21 december 2016 voor een dichte deur kwam te staan toen hij de alimentatie voor de maand december 2016 wilde gaan betalen. Omdat hij na 8 januari 2017 echter onvoldoende geld had om alsnog te betalen, is hij eerst eind januari 2017 naar de Voogdijraad gegaan om de alimentatie voor de maanden december 2016 en januari 2017 te betalen, aldus [eiser]. Dat thans geen achterstand meer bestaat in de alimentatiebetalingen, zoals [eiser] heeft aangevoerd, geeft geen grond voor een ander oordeel. Juist op grond van het beslag wordt de verschuldigde alimentatie maandelijks ter betaling aan [gedaagde] ingehouden op het loon van [eiser], zodat hangende het beslag geen achterstand meer kan ontstaan. 4.3 In het door [eiser] aangevoerde ziet het gerecht voorshands evenmin grond voor het oordeel dat [eiser] met het voortduren van het beslag onredelijk wordt gedupeerd. Daartoe overweegt het als volgt. [eiser] heeft onvoldoende onderbouwd dat en waarom hij omwille van het gelegde beslag niet in aanmerking komt voor een lening voor de aanschaf van een televisie, ijskast en airco, waartoe hij gehouden is omdat de oude apparaten na een stroomonderbreking beschadigd zijn geraakt. Voorts heeft [eiser] aangevoerd dat het beslag in de weg staat aan de verkrijging van een verklaring van geen bezwaar van de Veiligheidsdienst van Aruba. Een zodanige verklaring is elke drie jaar vereist voor de uitgifte van een badge met een geldigheidsduur van drie jaar door de Aruba Airport Authority’s N.V., zonder welke hij zijn werkzaamheden als specialist bij de grenspolitie niet kan uitoefenen, aldus [eiser]. Naar het oordeel van het gerecht heeft [eiser] evenwel onvoldoende onderbouwd dat en waarom het beslag in de weg staat aan de verkrijging van voormelde verklaring van geen bezwaar en daarmee een badge. Zo heeft [eiser] de stelling dat een alimentatiebeslag voor het verkrijgen van een verklaring van geen bezwaar een afwijzingsgrond is niet nader toegelicht. In dit verband neemt het gerecht nog het volgende in aanmerking. Nu de geldigheidstermijn van de huidige badge van [eiser] op 1 november 2018 verloopt, heeft hij kennelijk op 1 november 2015 zodanige badge uitgereikt gekregen. Op dat moment lag er beslag op zijn salaris, eveneens op verzoek van [gedaagde] ter executie van voormelde beschikking van het gerecht van 13 december 2007. Dat, zoals [eiser] desgevraagd ter zitting heeft verklaard, aan hem destijds een tijdelijke badge is uitgereikt, in afwachting van de uitkomst van het door hem met het oog op uitgifte van een zodanige badge aanhangig gemaakt kort geding tot opheffing van dat beslag, dat heeft geleid tot het vonnis van het gerecht van 12 februari 2016, K.G. 102 van 2016 waarbij dat beslag is opgeheven, acht het gerecht niet aannemelijk. Indien dat het geval was geweest, had het voor de hand gelegen dat [eiser] dit belang in die procedure had aangevoerd ter onderbouwing van zijn verzoek om opheffing van het beslag. Uit de stukken valt echter niet af te leiden dat hij dat heeft gedaan, maar dat hij als belang heeft aangevoerd een consolidatielening bij de bank te kunnen aangaan. 4.4 De conclusie is dat [gedaagde] geen misbruik maakt van haar executiebevoegdheid. Gelet op het hiervoor onder 4.1 weergegeven toetsingskader, brengt dit met zich dat de vorderingen voor afwijzing in aanmerking komen. 4.5 Nu partijen ex-echtelieden zijn, zullen de kosten van de procedure tussen partijen worden gecompenseerd, aldus dat ieder der partijen de eigen kosten draagt.