<nr>1</nr>HET VERDERE VERLOOP VAN DE PROCEDURE

<nr>2</nr>DE VERDERE BEOORDELING VAN HET GESCHIL 2.1 E* vordert, na vermindering van eis, betaling van Afl. 19.100,00 vermeerderd met buitengerechtelijke kosten. Het Gerecht heeft bij mondeling tussenvonnis aan hem opgedragen te bewijzen dat hij Afl. 25.000,00 aan G* heeft geleend en dat 20% rente (per maand), althans rente, is overeengekomen. 2.2 Ter voldoening aan die bewijsopdracht heeft E* een tweetal stukken in het geding gebracht. Het eerste betreft een handgeschreven overzicht van de data waarop E* geld heeft uitgeleend aan G*. Die laatste heeft het bestaan van die geldleningen ontkend. Voor zover hij geld heeft geleend van E* is dat terugbetaald. 2.3 Ter zitting van 5 december 2016 heeft E* verklaard dat zijn administratie is gestolen. Het boek waarin de leningen en de betalingen zijn, is niet meer in zijn bezit. Hij produceert, zonder enige verdere toelichting, nu toch een (oncontroleerbaar) document waaruit zou moeten blijken dat G* op die data geld heeft geleend. Dit levert geen bewijs van de geldlening op, nu het kennelijk een stuk is dat (op enig moment) door E* is opgesteld en waaruit op geen enkele wijze de betrokkenheid van G* blijkt, laat staan dat daaruit blijkt dat die op deze data geld van E* heeft ontvangen. 2.4 Ook bij het tweede document stelt het Gerecht de nodige vraagtekens. In dit stuk wordt melding gemaakt van een bedrag van Afl. 45.000,00 waarop kennelijk betalingen hebben plaatsgevonden. In dat document staat echter vermeld dat het om rente gaat van Afl. 45.000,00. Kennelijk hebben daarop betalingen plaatsgevonden. Dit enorme bedrag aan rente is kennelijk ontstaan door het berekenen van 20% rente per maand, zoals door E* ter zitting is verklaard. Ook hieruit kan dus geen bewijs van de geldlening worden gehaald. 2.5 E* biedt thans bewijs aan van de overhandiging van de letra de cambio en wenst daartoe zijn echtgenote te horen. Dat aanbod wordt verworpen. E* heeft immers al gesteld dat de letra de cambio niet is overhandigd bij het ontstaan van de schuld. Het vaststellen van de overhandiging levert dan ook geen verder bewijs op. 2.6 Daarnaast merkt het Gerecht op E* er kennelijk een beroep van maakt om geld uit te lenen aan derden. Het Gerecht leidt dit af uit het gegeven dat hij ter zake geldlening meerdere procedures bij het Gerecht aanhangig heeft gemaakt. Gesteld noch gebleken is dat E* over een vergunning daartoe beschikt, of dat hij daarvan is vrijgesteld. Het ongecontroleerd beroepshalve uitlenen van geld en het bedingen van een rente van 20% per maand lijkt op ongeoorloofde woekerpraktijken en mogelijke strijd met art. 3:40 BW. 2.7 Het bovenstaande leidt ertoe dat het Gerecht de vorderingen van E* zal afwijzen, met veroordeling van E* in de kosten van het geding, gebaseerd op 3 salarispunten.