ECLI:NL:HR:2025:66 text/xml public 2025-05-30T12:01:17 2025-01-10 Raad voor de Rechtspraak nl Hoge Raad 2025-01-14 23/01764 Uitspraak Cassatie NL Strafrecht In cassatie op : ECLI:NL:GHSHE:2023:1357 Conclusie: ECLI:NL:PHR:2024:1174 Rechtspraak.nl RvdW 2025/193 http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:HR:2025:66 text/html public 2025-01-14T17:10:45 2025-01-14 Raad voor de Rechtspraak nl ECLI:NL:HR:2025:66 Hoge Raad , 14-01-2025 / 23/01764 Feitelijk leiding geven aan flessentrekkerij (art. 326a Sr) en verduistering, meermalen gepleegd (art. 321 Sr), begaan door rechtspersoon, door bij bedrijven goederen te kopen en te huren en faillissementsfraude door als bestuurder van rechtspersoon ter bedrieglijke verkorting van rechten van schuldeisers niet te voldoen aan administratieplichten (art. 343.4 (oud) en 344a.2.2 Sr). 1. Bewijsklachten flessentrekkerij en verduistering. 2. Strafmotivering (gevangenisstraf van 3 jaren). Heeft hof geen rekening gehouden met verlaging van strafmaximum t.a.v. faillissementsfraude? 3. Strafmotivering. Kon hof bij strafoplegging rekening houden met feit dat verdachte de jaarrekening van vennootschap valselijk heeft opgemaakt, terwijl dat feit niet aan verdachte is tlgd.? 4. Vordering benadeelde partij, materiële schade t.g.v. verlies van 96 stalen rijplaten. Kon in tarievenlijst genoemd bedrag van € 920 per rijplaat aanmerken als vervangingswaarde in economisch verkeer is? 5. Maximale duur van gijzeling bij schadevergoedingsmaatregel, art. 36f Sr. Ad 1., 2., 3. en 4. HR: art. 81.1 RO. Ad 5. Duur van gijzeling beloopt ten hoogste 1 jaar, waarbij in deze zaak geldt dat onder 1 jaar 360 dagen moet worden verstaan (vgl. HR:2021:812). HR bepaalt dat met toepassing van art. 6:4:20 Sv gijzeling van 360 dagen kan worden toegepast. HOGE RAAD DER NEDERLANDEN STRAFKAMER Nummer 23/01764 Datum 14 januari 2025 ARREST op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof 's-Hertogenbosch van 26 april 2023, nummer 20-002188-18, in de strafzaak tegen [verdachte] , geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1987, hierna: de verdachte.

Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze hebben R.J. Baumgardt en M.J. van Berlo, beiden advocaat in Rotterdam, bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld. Namens de benadeelde partij [K] B.V. heeft J.P.A. van Schaik, advocaat in Veenendaal, een verweerschrift ingediend. De advocaat-generaal D.J.M.W. Paridaens heeft geconcludeerd tot vernietiging van de uitspraak van het hof, maar uitsluitend wat betreft de duur van de gijzeling die is verbonden aan de opgelegde schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van het in het arrest genoemde slachtoffer, tot bepaling dat voor zover het hof ten aanzien van de schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van dit in het arrest genoemde slachtoffer met toepassing van artikel 6:4:20 Sv de gijzeling op 365 dagen heeft bepaald, moet worden uitgegaan van een gijzeling voor de duur van 360 dagen, en tot verwerping van het beroep voor het overige.

2.1 Het cassatiemiddel klaagt dat met betrekking tot de opgelegde schadevergoedingsmaatregel de duur van de gijzeling is bepaald op 365 dagen. 2.2 Het hof heeft de verdachte de verplichting opgelegd, kort gezegd, om aan de Staat ten behoeve van het in het arrest genoemde slachtoffer het in het arrest vermelde bedrag te betalen, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 365 dagen gijzeling. 2.3 Op grond van artikel 36f lid 5 van het Wetboek van Strafrecht bepaalt de rechter bij de oplegging van de maatregel de duur volgens welke met toepassing van artikel 6:4:20 van het Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv) gijzeling kan worden toegepast. De duur van de gijzeling beloopt ten hoogste één jaar, waarbij in deze zaak geldt dat onder één jaar 360 dagen moet worden verstaan (vgl. HR 1 juni 2021, ECLI:NL:HR:2021:812). 2.4 Het cassatiemiddel slaagt. De Hoge Raad zal de uitspraak van het hof vernietigen en zelf de duur van de gijzeling verminderen in die zin dat is voldaan aan het wettelijk bepaalde maximum van één jaar.

De Hoge Raad heeft de klachten over de uitspraak van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die uitspraak. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie).

De Hoge Raad: - vernietigt de uitspraak van het hof, maar uitsluitend wat betreft de duur van de gijzeling die is verbonden aan de schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van het in het arrest genoemde slachtoffer; - bepaalt dat voor zover het hof ten aanzien van de schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van dit in het arrest genoemde slachtoffer met toepassing van artikel 6:4:20 Sv de gijzeling op 365 dagen heeft bepaald, moet worden uitgegaan van een gijzeling voor de duur van 360 dagen; - verwerpt het beroep voor het overige. Dit arrest is gewezen door de vice-president M.J. Borgers als voorzitter, en de raadsheren C.N. Dalebout en F. Posthumus, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 14 januari 2025.