ECLI:NL:HR:2025:649 text/xml public 2025-06-14T10:05:58 2025-04-18 Raad voor de Rechtspraak nl Hoge Raad 2025-04-22 22/04842 Uitspraak Artikel 81 RO-zaken Cassatie NL Strafrecht Conclusie: ECLI:NL:PHR:2025:145 In cassatie op : ECLI:NL:GHDHA:2022:3042, Bekrachtiging/bevestiging Rechtspraak.nl RvdW 2025/613 http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:HR:2025:649 text/html public 2025-04-22T08:55:47 2025-04-24 Raad voor de Rechtspraak nl ECLI:NL:HR:2025:649 Hoge Raad , 22-04-2025 / 22/04842 Profijtontneming w.v.v. uit invoer van cocaïne en voorbereidingshandelingen daarvoor. Methode van eenvoudige kasopstelling, art. 36e.3 Sr. Motivering schatting w.v.v. Kon hof oordelen dat verschillende contante bedragen die in huis van betrokkene in beslag zijn genomen, net als 3 contante stortingen die zijn gedaan op bankrekeningen van kinderen van betrokkene, aan betrokkene toebehoren? HR: art. 81.1 RO. Samenhang met 22/04361, 22/04426, 22/04480 en 22/04481. HOGE RAAD DER NEDERLANDEN STRAFKAMER Nummer 22/04842 P Datum 22 april 2025 ARREST op het beroep in cassatie tegen een uitspraak van het gerechtshof Den Haag van 20 december 2022, nummer 22-002072-20, op een vordering tot ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel ten laste van [betrokkene] , geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1969, hierna: de betrokkene.

Het beroep is ingesteld door de betrokkene. Namens deze hebben R.J. Baumgardt en M.J. van Berlo, beiden advocaat in Rotterdam, bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld. De advocaat-generaal E.J. Hofstee heeft geconcludeerd tot vernietiging van de bestreden uitspraak, maar uitsluitend wat betreft de hoogte van de opgelegde betalingsverplichting ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel, tot vermindering daarvan aan de hand van de gebruikelijke maatstaf en tot verwerping van het beroep voor het overige.

De Hoge Raad heeft de klachten over de uitspraak van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die uitspraak. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie).

3.1 Het cassatiemiddel klaagt dat in de cassatiefase de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is overschreden omdat de stukken te laat door het hof zijn ingezonden. 3.2 Het cassatiemiddel is gegrond. Bovendien doet de Hoge Raad uitspraak nadat meer dan twee jaren zijn verstreken na het instellen van het cassatieberoep. Een en ander brengt mee dat de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 EVRM is overschreden. Tot cassatie behoeft dit echter niet te leiden. Ook in de strafzaak die met deze ontnemingszaak samenhangt en die in cassatie aanhangig is onder nr. 22/04480, is de redelijke termijn in de cassatiefase overschreden. In de strafzaak zal worden beoordeeld of deze overschrijding tot compensatie moet leiden. Gelet daarop volstaat de Hoge Raad in deze ontnemingszaak met het oordeel dat de redelijke termijn is overschreden, en is er geen aanleiding om aan dat oordeel enig ander rechtsgevolg te verbinden. (Vgl. HR 19 januari 2010, ECLI:NL:HR:2010:BJ3575.)

De Hoge Raad verwerpt het beroep. Dit arrest is gewezen door de vice-president M.J. Borgers als voorzitter, en de raadsheren C. Caminada en F. Posthumus, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 22 april 2025.