<nr>1</nr>Geding in cassatie

<nr>2</nr>Beoordeling van het middel 2.1 In cassatie kan van het volgende worden uitgegaan. 2.1.1 Belanghebbende heeft op 5 maart 2017 bezwaar gemaakt tegen een beschikking ingevolge de Wet waardering onroerende zaken en een aanslag in de onroerendezaakbelastingen van de gemeente Helmond voor het jaar 2017, gedagtekend 31 januari 2017. Op 7 januari 2018 heeft belanghebbende de heffingsambtenaar in gebreke gesteld wegens het niet tijdig doen van uitspraken op bezwaar. De uitspraken op bezwaar zijn gedaan met dagtekening 22 februari 2018. Daarbij is geen dwangsom toegekend. 2.1.2 Het Hof heeft geoordeeld dat de heffingsambtenaar uiterlijk op 31 december 2017 de uitspraken op bezwaar had moeten doen en dat hij daarom een dwangsom verschuldigd is van € 820 over de periode van 22 januari 2018 (twee weken na de ontvangst van de ingebrekestelling) tot 22 februari 2018, dus over 31 dagen. 2.1.3 Belanghebbende had verzocht om vergoeding van wettelijke rente over de dwangsom. Het Hof heeft bepaald dat, indien de dwangsom niet tijdig wordt voldaan, wettelijke rente is verschuldigd vanaf vier weken na de datum waarop de uitspraak van het Hof is gedaan. 2.2. Het middel is gericht tegen het in 2.1.3 vermelde oordeel van het Hof en betoogt dat de heffingsambtenaar wettelijke rente dient te vergoeden vanaf 20 april 2018 tot de dag van betaling van de dwangsom. 2.3.1 Artikel 4:18 Awb bepaalt dat het bestuursorgaan de verschuldigdheid en de hoogte van een ingevolge artikel 4:17 Awb verschuldigde dwangsom vaststelt bij beschikking binnen twee weken na de laatste dag waarover die dwangsom verschuldigd was. Dat is in dit geval twee weken na 22 februari 2018, de dag waarop de uitspraken op bezwaar zijn gedaan. De heffingsambtenaar had de dwangsom van € 820 dus uiterlijk op 7 maart 2018 moeten vaststellen. Op grond van artikel 4:85, lid 1, letter b, Awb is deze dwangsom een bestuursrechtelijke geldschuld, waarop het bepaalde in titel 4.4 van de Awb van toepassing is. Dit brengt mee dat wettelijke rente is verschuldigd vanaf het tijdstip waarop de heffingsambtenaar in verzuim zou zijn geweest indien de beschikking op de laatste dag van de daarvoor gestelde termijn zou zijn gegeven. Artikel 4:87, lid 1, Awb bepaalt dat de betaling geschiedt binnen 6 weken nadat de beschikking op de voorgeschreven wijze is bekendgemaakt. Indien de heffingsambtenaar de dwangsom uiterlijk op 7 maart 2018 zou hebben vastgesteld, zou hij het bedrag van € 820 dus uiterlijk op 18 april 2018 hebben moeten betalen. Aangezien hij dat heeft nagelaten is de wettelijke rente verschuldigd vanaf 18 april 2018 tot de dag van betaling. 2.3.2 Uit hetgeen in 2.3.1 is overwogen volgt dat het middel slaagt en dat de uitspraak van het Hof moet worden vernietigd voor zover deze de wettelijke rente over de dwangsom betreft. De Hoge Raad kan de zaak afdoen en zal bepalen dat de heffingsambtenaar wettelijke rente moet betalen over het bedrag van € 820 vanaf 18 april 2018 tot de dag van de algehele voldoening daarvan.

<nr>4</nr>Beslissing De Hoge Raad: - verklaart het beroep in cassatie gegrond, - vernietigt de uitspraak van het Hof maar uitsluitend voor zover deze de wettelijke rente over de dwangsom van € 820 betreft, - bepaalt dat de heffingsambtenaar wettelijke rente over de dwangsom van € 820 is verschuldigd vanaf 18 april 2018 tot de dag van de algehele voldoening daarvan, - draagt het College op aan belanghebbende te vergoeden het griffierecht dat belanghebbende voor de behandeling van het beroep in cassatie heeft betaald van € 131, en - veroordeelt het College in de kosten van belanghebbende voor het geding in cassatie, vastgesteld op € 1.050 voor beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Dit arrest is gewezen door de raadsheer M.A. Fierstra als voorzitter, en de raadsheren J. Wortel en A.F.M.Q. Beukers-van Dooren, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier F. Treuren, en in het openbaar uitgesproken op 13 november 2020.