<nr>14</nr>Het verloop van de procedure

<nr>15</nr>De verdere beoordeling in principaal en incidenteel hoger beroep 15.1. Bij genoemd tussenarrest zijn de deskundige de navolgende nadere vragen gesteld: a. a) wilt u gemotiveerd aangeven waarom voor het bepalen van de waarde van de onderneming slechts de arbeidsbeloning voor [appellant] relevant is, of dient ook de arbeidsbeloning voor [geïntimeerde] in aanmerking te worden genomen? b) wilt u vermelden wat het bedrag van de arbeidsbeloning voor [geïntimeerde] is en dat onderbouwen? 15.2. Op de vraag onder a) heeft de deskundige als volgt geantwoord: “In eerste instantie dient voor de bepaling van de waarde van de onderneming volgens de SDCF-methode, de marktconforme vergoeding van [geïntimeerde] ten laste van het resultaat te worden gebracht. Vervolgens dient deze zelfde marktconforme vergoeding van [geïntimeerde] ten gunste van het resultaat te worden gebracht. Voor de bepaling van de SDCF-waarde van de onderneming heeft de marktconforme vergoeding van de kopende partij, in casu [geïntimeerde] -groep, dus geen invloed op de ondernemingswaarde. Feitelijk blijft dus alleen de marktconforme vergoeding van [appellant] over die relevant is.” 15.3. Voor de bepaling van de waarde in het economische verkeer van de onderneming van de voormalige vennootschap onder firma van partijen dient naar het oordeel van het hof [geïntimeerde] als een derde te worden beschouwd, die de onderneming wil kopen tegen een prijs die daarvoor in het economische verkeer zou worden betaald. Voor de bepaling van die prijs gaat het hof uit van de overwinst van de onderneming, te weten het resultaat, verminderd met de arbeidsbeloningen van de eigenaren van de onderneming, [appellant] en [geïntimeerde] . Voor het weglaten van de arbeidsvergoeding van [geïntimeerde] vanwege het feit dat zij als enig eigenaar de onderneming overneemt en voortzet, ziet het hof voor het bepalen van de waarde van de onderneming geen redelijke grond. Het hof blijft dus bij haar oordeel dat ook de arbeidsbeloning van [geïntimeerde] in aanmerking moet worden genomen voor de bepaling van de overwinst en daarmee van de waarde van de onderneming 15.4. De deskundige heeft op de vraag onder b) geantwoord: “De arbeidsbeloning voor [geïntimeerde] bedraagt € 62.192. Voor wat betreft de benadering van een marktconforme vergoeding voor de prestaties van [geïntimeerde] is aansluiting gezocht bij het functiewaarderingssysteem dat geldt binnen de GGZ Zorg (FWG 3.0). [geïntimeerde] kwalificeert naar onze mening als een GZ psycholoog die ingedeeld dient te worden in functiegroep 65. Hierbij geldt een minimum salaris van € 3.469 en een maximum van € 4.655. Dit komt neer op een gemiddeld salaris van € 4.062. Op jaarbasis inclusief vakantietoeslag betekent dit € 52.643,52. De kosten voor een werkgever bedragen dan € 62.192 dit is eveneens de arbeidsbeloning voor [geïntimeerde] .” 15.5. Het voorgaande is niet betwist zodat de arbeidsbeloning voor [geïntimeerde] op € 62.192,00 wordt vastgesteld. 15.6. Het resultaat (€ 99.383,25; zie tussenarrest 12.11.2), verminderd met de arbeidsbeloningen van [appellant] (€ 47.401,00) en [geïntimeerde] (€ 62.192,00) is negatief, zodat er geen overwinst is. Het hof zal dus bij de bepaling van de waarde van het aandeel van [appellant] per 31 december 2008 als bedoeld in artikel 14 lid 3 van het vennootschapscontract geen goodwill in aanmerking nemen. 15.7. Het hof blijft bij haar overwegingen en beslissingen, zoals weergegeven in haar tussenarrest van 31 maart 2020. Bewijsaanbiedingen. 15.8. De bewijsaanbiedingen van partijen worden gepasseerd omdat er geen -niet vaststaande- stellingen van hen zijn die, indien zij na bewijslevering zouden komen vast te staan, tot een ander oordeel zouden kunnen leiden dan hiervoor en in eerdere arresten is overwogen. Slotsom. 15.9. De slotsom op grond van het voorgaande is dat de door [appellant] gevorderde vergoeding van de waarde van zijn aandeel in het vermogen van [geïntimeerde] Zeeland per 31 december 2008 op grond van artikel 14 lid 3 van het vennootschapscontract op nihil wordt gewaardeerd. De hierop betrekking hebbende grieven van [appellant] falen dus. 15.10. Aangezien het kapitaal van [appellant] bij einde van de vennootschap onder firma € 192,00 is, zoals vastgesteld in het deskundigenbericht van 9 augustus 2019 (par. 8, antwoord op vraag 1, eerste zin), welke vaststelling het hof overneemt, heeft [appellant] tot dat bedrag een vordering op grond van artikel 14 lid 7 van het vennootschapscontract. In zover slagen de grieven van [appellant] en voor het overige worden die grieven verworpen. Het voorgaande leidt tot vernietiging van het vonnis van 9 maart 2016 voor zover daarbij in conventie de vordering van [appellant] tot een bedrag van € 192,00 is afgewezen. Voor het overige is die vordering terecht afgewezen en zal voormeld vonnis in conventie voor dat overige worden bekrachtigd. 15.11. De vordering van [geïntimeerde] vanwege opnamen door [appellant] na 31 december 2008 zal op grond van onverschuldigde betaling worden toegewezen tot een bedrag van € 11.565,00, zoals vastgesteld in het deskundigenbericht van 9 augustus 2019, welke vaststelling het hof overneemt. Grief VIII van [appellant] slaagt dus voor zover de rechtbank meer dan voornoemd bedrag heeft toegewezen. De grieven van [geïntimeerde] , voor zover daarin wordt betoogd dat haar in reconventie € 25.071,00 toekomt worden verworpen. Het vonnis van 9 maart 2016 in reconventie gewezen zal worden vernietigd en voornoemd bedrag van € 11.565,00 zal worden toegewezen. De wettelijke rente zal als gevorderd worden toegewezen omdat de in artikel 14 lid 9 van het vennootschapscontract bedongen rente geen betrekking heeft op onverschuldigde betaling. De ingangsdatum van de wettelijke rente zal het hof op 1 januari 2010 stellen, omdat de onttrekkingen in 2009 zijn gedaan. Proceskosten. 15.12. [appellant] zal in het principale hoger beroep als de nagenoeg geheel in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten in hoger beroep worden veroordeeld. Die kosten worden begroot op door [geïntimeerde] betaald griffierecht van € 1.957,00 en op € 13.112,00 aan salaris van haar advocaat (Tarief V in hoger beroep: € 3.278,00; 4 punten). De kosten van de deskundige bedragen € 15.972,00 en € 1.597,20 en zullen geheel door [appellant] moeten worden gedragen. Het door [geïntimeerde] betaalde deel bedraagt € 7.986,00 en € 798,60 en dit zal [appellant] aan [geïntimeerde] moeten vergoeden. De totale kostenveroordeling beloopt dan € 23.853,60. 15.13. In het incidentele hoger beroep wordt [geïntimeerde] als de grotendeels in het ongelijk gestelde partij in de kosten verwezen. Deze worden begroot op € 6.556,00 aan salaris advocaat (de helft van het tarief in principaal hoger beroep).