<nr>1</nr>Het geding in eerste aanleg (zaak-/rolnummer 8049703 19-3883)

<nr>3</nr>De beoordeling 3.1. In het bestreden vonnis heeft de kantonrechter overwogen dat de inleidende dagvaarding als eis slechts een nevenvordering bevat, te weten de proceskostenveroordeling en dat een hoofdvordering niet is geformuleerd. Nu er geen hoofdvordering is geformuleerd en er dus geen (deel van de) hoofdvordering kan worden toegewezen, heeft de kantonrechter geoordeeld dat er geen grond is om VvE in de proceskosten te veroordelen. De vordering is vervolgens afgewezen en [appellante] is in de proceskosten van VvE veroordeeld. 3.2. De rolraadsheer heeft in de rolbeslissing van 18 februari 2020 geconstateerd dat het hof niet over de inleidende dagvaarding beschikt en dat het hof uit het bestreden vonnis begrijpt dat [appellante] in de inleidende dagvaarding geen hoofdvordering heeft ingesteld, maar slechts een nevenvordering (veroordeling in de proceskosten). De rolraadsheer heeft vervolgens de vraag opgeworpen of [appellante] in haar hoger beroep kan worden ontvangen, nu de kantonrechter niet over een hoofdvordering had te oordelen en nu niet is gebleken dat [appellante] een vordering heeft ingesteld die de appelgrens van artikel 332 lid 1 Rv overschrijdt. Partijen zijn daarop in de gelegenheid gesteld zich bij akte uit te laten over de ontvankelijkheid in hoger beroep. 3.3. [appellante] heeft bij akte de inleidende dagvaarding overgelegd. Zij stelt dat in eerste aanleg wel degelijk een hoofdvordering is ingesteld. Zij verwijst naar het arrest van dit hof van 5 maart 2019 waarin voor recht is verklaard dat VvE onrechtmatig jegens haar heeft gehandeld en is bepaald dat in deze zaak een schadestaatprocedure dient te worden gevoerd. Een gemachtigde van [appellante] heeft in de door hem opgestelde dagvaarding uitdrukkelijk aangegeven dat het gevorderde schadebedrag € 32.690,- bedraagt, te vermeerderen met (proces)kosten. Dit schadebedrag is weliswaar niet in het petitum van de inleidende dagvaarding opnieuw omschreven, maar blijkt volgens [appellante] wel uit de dagvaarding. 3.4. VvE stelt onder meer dat de inleidende dagvaarding aangemerkt dient te worden als een obscuur libel op basis waarvan het niet mogelijk is een behoorlijke procedure te voeren. 3.5. Het hof is van oordeel dat het vooralsnog niet duidelijk is of de appelgrens van artikel 332 lid 1 Rv is overschreden. Het hof heeft hiertoe onvoldoende informatie. Het hof zal daarom nu niet beslissen over de ontvankelijkheid van het hoger beroep. Het hof zal de zaak naar de rol verwijzen voor memorie van grieven aan de zijde van [appellante] . Iedere verdere beslissing zal worden aangehouden.