<nr>1</nr>Het geding in eerste aanleg

<nr>2</nr>Het geding in hoger beroep 2.1. Bij beroepschrift met producties, ingekomen ter griffie op 6 september 2013, heeft [appellante] verzocht voormeld vonnis te vernietigen en op [appellante] de schuldsaneringsregeling van toepassing te verklaren, althans aan [appellante] alsnog 120 dagen de gelegenheid te bieden om de minnelijke regeling rond te krijgen. 2.2. De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 7 oktober 2013. Bij die gelegenheid is [appellante] gehoord, bijgestaan door mr. Van der Leeuw. 2.3. Het hof heeft voorts kennisgenomen van de inhoud van: - het proces-verbaal van de mondelinge behandeling in eerste aanleg d.d. 26 augustus 2013; - de brief met bijlagen van de advocaat van [appellante] d.d. 24 september 2013;

<nr>3</nr>De beoordeling 3.1. [appellante] heeft de rechtbank verzocht om de toepassing van de schuldsaneringsregeling uit te spreken. Uit de verklaring ex artikel 285 Faillissementswet (Fw) blijkt dat het geen minnelijk traject is gestart, omdat volgens bureau schuldhulp gemeente Roermond de situatie van [appellante] nog niet stabiel genoeg. 3.2. Bij vonnis waarvan beroep is het verzoek van [appellante] afgewezen, omdat er in het geheel geen minnelijke schuldregeling is uitgevoerd. 3.3. [appellante] kan zich met deze beslissing niet verenigen en zij is hiervan in hoger beroep gekomen. 3.4. Voor wat betreft de stellingen van [appellante] verwijst het hof naar de inhoud van het beroepschrift en naar hetgeen ter zitting in hoger beroep door en namens [appellante] is aangevoerd. 3.5. Het hof is van oordeel dat [appellante] niet-ontvankelijk is in het door haar ingestelde hoger beroep. 3.5.1. Het hof verwijst in dat verband naar het arrest van dit hof van 17 december 2012 met zaaknummer HV 200.116.611/01. In dit arrest heeft het hof, evenals de rechtbank, geoordeeld dat schuldenaar niet-ontvankelijk moet worden verklaard in zijn verzoek om te worden toegelaten tot de schuldsaneringsregeling, nu geen minnelijk traject is doorlopen en schuldenaar daarnaast heeft verzuimd een zogenaamde 285 Fw-verklaring over te leggen, met daarin een toelichting op het ontstaan van de schulden. Van die beslissing heeft schuldenaar beroep in cassatie ingesteld. Met betrekking tot het arrest van de Hoge Raad van 22 maart 2013 (12/05891, LJN-nummer: BZ1064) op het cassatieberoep van schuldenaar, heeft AG Wuisman in zijn conclusie betoogd dat tegen de door de rechtbank uitgesproken niet-ontvankelijkheid geen hogere voorziening, dus ook geen hoger beroep, openstaat. Dit volgt uit artikel 360 Fw en het ontbreken van een regeling in titel III van de Faillissementswet, die voorziet in de mogelijkheid van hoger beroep tegen een beslissing op de voet van artikel 287 lid 2 Fw. 3.5.2. In de onderhavige zaak heeft de rechtbank geoordeeld dat het ontbreken van een (voldoende inzichtelijke) verklaring als bedoeld in artikel 285 lid 1 sub d Fw toelating tot de schuldsaneringsregeling in de weg staat. Kennelijk heeft de rechtbank bedoeld te verwijzen naar artikel 285 lid 1 sub f Fw nu daarin onder meer is bepaald dat in het verzoekschrift dient te worden opgenomen een met redenen omklede verklaring dat er geen reële mogelijkheden zijn om tot een buitengerechtelijke schuldregeling te komen. Zoals uit het bestreden vonnis blijkt is in het kader van het verzoek van [appellante] om te worden toegelaten tot de schuldsaneringsregeling in het geheel geen poging ondernomen om tot een schuldregeling te komen. Nu tegen deze beslissing van de rechtbank geen hogere voorziening, dus ook geen hoger beroep, openstaat dient [appellante] niet-ontvankelijk te worden verklaard in haar verzoeken in hoger beroep. 3.6. Hetgeen hiervoor is overwogen leidt tot de volgende beslissing.