Gerechtshof Den Haag

[de verdachte], geboren te [plaats] op [datum] 1993, adres: [adres], ten tijde van de behandeling ter terechtzitting in hoger beroep uit anderen hoofde gedetineerd in Penitentiaire Inrichting Arnhem, locatie Arnhem Zuid, te Arnhem. Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het op 12 november 2015 en 14 maart 2016 gehouden onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van dit hof van 22 augustus 2016. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden bevestigd. Procesgang In eerste aanleg is de verdachte ter zake van het ten laste gelegde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 4 maanden, met aftrek van voorarrest. Voorts is er beslist op de vordering van de benadeelde partij zoals nader in het vonnis waarvan beroep omschreven. Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld. Tenlastelegging Aan de verdachte is ten laste gelegd dat: hij in of omstreeks de periode van 25 juli 2014 tot en met 30 juli 2014 te 's-Gravenhage met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening in/uit een woning (gelegen aan de [straat]) heeft weggenomen diverse goederen (waaronder een of meerdere computer(s), een laptop, een tablet, een of meerdere sieraden en/of een of meerdere sleutel(s) en/of een betaalpas) en/of geld, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [het slachtoffer], in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, waarbij verdachte zich de toegang tot de plaats des misdrijfs heeft verschaft en/of de/het weg te nemen goed(eren) onder zijn bereik heeft gebracht door middel van braak en/of verbreking en/of inklimming, immers heeft verdachte met een schroevendraaier, althans met een voor verbreking geschikt voorwerp, een raam, danwel kozijn geforceerd. Het vonnis waarvan beroep Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof zich daarmee niet verenigt. Vrijspraak Het hof is gelet op het bewijsmateriaal voor zover dat kan gelden als belastend voor de verdachte (een vingerafdruk, aangetroffen aan de buitenkant van een raam met braakschade op de begane grond van een huis dat direct aan het trottoir grenst) van oordeel dat er geen sprake is van een omstandigheid die ‘schreeuwt’ om een verklaring van de verdachte. Bijgevolg is aan het bewijsminimum niet voldaan. Naar het oordeel van het hof is derhalve niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen aan de verdachte is ten laste gelegd, zodat de verdachte daarvan behoort te worden vrijgesproken. Vordering van de benadeelde partij [het slachtoffer] Nu de verdachte ter zake van het ten laste gelegde wordt vrijgesproken, dient de benadeelde partij niet-ontvankelijk te worden verklaard in de vordering.