<nr>1</nr>Samenvatting

<nr>4</nr>De procedure bij het hof 4.1. De moeder is het niet eens met de beslissing van de kinderrechter. Zij komt daarvan in hoger beroep. Zij wil dat het hof de beslissing van de kinderrechter ongedaan maakt. 4.2. De vader is het niet eens met de beslissing van de kinderrechter. Hij wil dat het hof de beslissing van de kinderrechter ongedaan maakt. 4.3. De GI wil dat de beslissing in stand blijft. 4.4. Het Dushi huis heeft geen standpunt gegeven. De informatie die het hof heeft ontvangen 4.5. Het hof heeft de volgende stukken ontvangen: het beroepschrift het verweerschrift van de GI de brief van de raad van 4 december 2025, waarin de raad zich afmeldt voor de zitting 4.6. [kind1] heeft op 5 januari 2025 via beeldbellen (Teams) gesproken met een raadsheer en een griffier van het hof. Hij heeft verteld wat hij vindt van de uithuisplaatsing. 4.7. De zitting bij het hof was op 8 januari 2025. Bij de zitting waren aanwezig: de moeder met haar advocaat de vader met zijn advocaat een vertegenwoordiger van de GI Namens het Dushi huis was niemand aanwezig bij de zitting. De moeder, haar advocaat, de vader en zijn advocaat hebben digitaal (via Teams) deelgenomen aan de zitting.

<nr>5</nr>Het oordeel van het hof Wat staat in de wet? 5.1. De kinderrechter kan een machtiging geven een kind uit huis te plaatsen. De rechter kan die machtiging geven als dat noodzakelijk is voor de verzorging en opvoeding van het kind of voor onderzoek van het kind. De rechter kan die machtiging ook verlengen als de GI of de raad dat verzoeken. Hoe oordeelt het hof? 5.2. De machtiging voor de uithuisplaatsing van [kind1] loopt tot 2 november 2026. 5.3. Het hof is net als de kinderrechter van oordeel dat de verlenging van de machtiging tot uithuisplaatsing van [kind1] noodzakelijk is, omdat [kind1] niet thuis kan wonen. Het hof zal de beslissing van de kinderrechter over de uithuisplaatsing daarom in stand laten (bekrachtigen). Het hof neemt de motivering van de rechtbank (onder 7.2. en 7.3. van de bestreden beschikking) – na eigen onderzoek – over en maakt die tot de zijne. Voor de leesbaarheid volgt hier de motivering door de kinderrechter: “7.2. De kinderrechter stelt vast dat er nog altijd ernstige zorgen bestaan over de ontwikkeling van [kind1] . Uit de stukken en de toelichting van de GI volgt dat [kind1] behoefte heeft aan een stabiele en voorspelbare omgeving. Bij het ontbreken van deze voorspelbaarheid kan [kind1] heftig reageren en raakt hij ontregeld in zijn gedrag. Het huidige verblijf in het Dushi Huis biedt [kind1] rust, structuur en veiligheid, waardoor hij positieve stappen maakt en zich positief ontwikkelt. De kinderrechter acht het daarom op dit moment niet in het belang van [kind1] om terug naar huis te gaan. De huidige plaatsing in het Dushi Huis sluit het beste aan bij wat [kind1] op dit moment nodig heeft. De verlenging van de ondertoezichtstelling en de machtiging uithuisplaatsing is noodzakelijk om de ontwikkeling van [kind1] te beschermen en hem de kans te geven verder tot rust te komen. 7.3. De vader heeft verzocht de machtiging uithuisplaatsing te verlenen voor de duur van zes maanden. De kinderrechter volgt de vader niet in dit standpunt. Uit de stukken is gebleken dat [kind1] de laatste periode meer woede-uitbarstingen heeft en zichtbaar last heeft van de voortdurende onzekerheid rondom zijn toekomst. Om die reden acht de kinderrechter het van belang dat [kind1] gedurende langere tijd rust, duidelijkheid en stabiliteit ervaart zonder de spanningen van een zitting. (…)” 5.4. Het hof vult daarop nog het volgende aan. Uit de stukken en uit hetgeen op de zitting naar voren is gekomen, blijkt dat [kind1] niet thuis kan wonen. Na onderzoek door het NIFP heeft het NIFP in 2023 geadviseerd om niet te werken aan terugplaatsing van [kind1] bij één van de ouders. Uit dat onderzoek bleek onder meer dat [kind1] kenmerken laat zien van een problematische gehechtheid, waaronder wantrouwen, terughoudendheid in het aangaan van relaties en dat hij moeite heeft met het reguleren van emoties. Hij is gevoelig voor afwijzingen en heeft een sterke behoefte aan voorspelbaarheid en duidelijkheid. [kind1] heeft moeite om tot ontwikkeling te komen in afwisselende en onvoldoende op elkaar afgestemde opvoedcontexten. De opvoedingsvaardigheden van de moeder werden door het NIFP als beperkt beoordeeld. Na het NIFP-onderzoek is een nieuw perspectiefonderzoek uitgevoerd door Mare Bijzondere Zorg . Uit het “Psychologische verslag t.b.v perspectiefbepaling” van Mare Bijzonder Zorg van 22 augustus 2025 (verder: het verslag) blijkt dat de opvoedvaardigheden en pedagogische beschikbaarheid van de moeder wezenlijke beperkingen vertonen. De moeder heeft moeite om aan [kind1] consequent grenzen te stellen en deze grenzen te handhaven. Voor een stabiele opvoedsituatie is intensieve en blijvende ondersteuning noodzakelijk. Op dit moment lijkt het Dushihuis het meest passend om [kind1] de veiligheid, voorspelbaarheid en ontwikkelingsmogelijkheden te bieden die hij nodig heeft, aldus het verslag. Geadviseerd wordt om een intensief en systemisch traject op te zetten, gericht op het stapsgewijs creëren van een veiligere en stabielere opvoedsituatie binnen het kader van de omgangsregeling, aldus het verslag. Gelet op de uitkomst van de onderzoeken en de informatie van de GI is een thuisplaatsing van [kind1] bij de moeder op dit moment niet in zijn belang. De moeder is onvoldoende in staat om [kind1] te bieden wat hij nodig heeft om zich positief te ontwikkelen. De moeder ontvangt al ruim twee jaar 70 uur per week intensieve ambulante begeleiding thuis voor dochter [kind2] die na een eerdere uithuisplaatsing nu weer bij de moeder woont. Ondanks deze intensieve hulpverlening is de opvoedsituatie bij de moeder niet veranderd en maar minimaal goed genoeg voor [kind2] , aldus de GI. De moeder heeft verschillende opvoedcursussen gevolgd maar ook deze hebben geen wezenlijke verbetering gebracht in het gedrag en de opvoedvaardigheden van de moeder. Volgens de ouderbegeleiding van de moeder zit de moeder vast in haar trauma en haar verleden en beschikt zij niet over de intrinsieke mogelijkheden om dit zelfstandig op te lossen. Zij wil hiervoor geen behandeling. Dat de moeder, zoals zij stelt, tijdens de vakanties al meerdere dagen achter elkaar alleen en zonder toezicht van hulpverlening voor [kind1] zorgt, heeft de GI gemotiveerd weersproken. De intensieve ambulante hulpverlening voor [kind2] ziet tijdens de omgang in de vakantie ook op de andere kinderen, waaronder [kind1] , aldus de GI. Het hof overweegt verder nog het volgende. [kind1] ervaart al langere tijd onduidelijkheid over waar hij mag opgroeien, mede omdat de moeder [kind1] belast met uitspraken over dat onderwerp. Uit meerdere onderzoeken is gebleken dat [kind1] een grote behoefte heeft aan duidelijkheid en voorspelbaarheid. Het is daarom in zijn belang dat ook over zijn perspectief op korte termijn duidelijkheid komt.