<nr>1</nr>Het verdere verloop van geding

<nr>2</nr>Het oordeel van het hof 2.1. Het hof blijft bij wat het heeft overwogen en beslist in zijn tussenarrest ten aanzien van de grief die de vrouw bij het gerechtshof ’s-Hertogenbosch richtte tegen de vaststelling van de kosten van de huishouding over 2016 en 2017. Na verwijzing gaat het daarbij slechts om de inkomsten van de vrouw in de berekening daarvan. De kosten van de huishouding over 2016 en 2017 (€ 43.151 en € 50.867) staan vast en het inkomen van de man in deze jaren (€ 52.169 netto en € 53.848 netto) ook. Het hof heeft geoordeeld dat de man, door overlegging van gegevens uit de administratie van de vrouw, vooralsnog voldoende heeft onderbouwd welke zwarte inkomsten de vrouw in de relevante jaren heeft ontvangen. De vrouw heeft de onderbouwing betwist door te stellen dat een gedeelte van de overlegde stukken niet van haar afkomstig zijn en ook bewijs voor die stelling aangeboden. 2.2. Dat bewijsaanbod was voor het hof aanleiding om een onderzoek door een handschrift deskundige te gelasten en partijen in de gelegenheid te stellen zich bij akte uit te laten over de te benoemen deskundige en over de vragen die moeten worden gesteld. Bij brief van 30 oktober 2025 heeft de vrouw het hof laten weten te berusten in het oordeel van het hof zonder dat een deskundigenbericht gevraagd wordt. De man heeft daarop laten weten dat hij zich refereert aan het oordeel van het hof op dit punt. 2.3. Het hof stelt vast dat de vrouw er niet in is geslaagd om de gemotiveerde stellingen van de man, die hij al tijdens de procedure bij de rechtbank heeft ingenomen, te ontkrachten. En dat betekent dat de rechtbank in zijn vonnis van 25 maart 2025 op de juiste gronden het inkomen van de vrouw heeft vastgesteld en daarmee ook de verhoudingen waarin moest worden bijgedragen in de kosten van de huishouding. Het hof zal de beslissing van de rechtbank op dit punt bekrachtigen. 2.4. Gelet op wat hiervoor en in de tussenbeschikking is overwogen zal het hof de beschikking van de rechtbank bekrachtigen. Het hof is met de rechtbank van oordeel dat: - de [naam1] -verzekering aan partijen ieder voor de helft toekomt (dictum onder 5.1), - de man geen vordering heeft op de vrouw van € 107.000 in verband met de aflossing van het overbruggingskrediet (r.o 4.11 van het vonnis), en - de vrouw € 34.932,67 aan de man moet voldoen vanwege de door de man teveel betaalde kosten van de huishouding (r.o. 5.8 1e deelteken). Dat zijn de punten waarop na cassatie en verwijzing nog beslist moest worden en die allen niet tot een ander oordeel leiden dan dat van de rechtbank. 2.5. Nu partijen over en weer in het ongelijk zijn gesteld en omdat het hier gaat om een geschil dat betrekking heeft op de vermogensrechtelijke afwikkeling van voormalige partners, ziet het hof aanleiding om de proceskosten te compenseren in die zin dat elk van partijen de eigen kosten draagt.