<nr>1</nr>Het verloop van het geding in hoger beroep

<nr>2</nr>De motivering van de beslissing 2.1 Het hof blijft bij hetgeen is overwogen en beslist in de (tussen)beschikking van 9 september 2025, voor zover hierna niet anders wordt overwogen of beslist. 2.2 Zoals in die beschikking uiteengezet zijn er twee vereisten voor de toekenning van een beloning aan de bewindvoerder in verband met de verhuizing van de rechthebbende als in artikel 3 lid 5 en onder b van de Regeling beloning curatoren, bewindvoerders en mentoren van de Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie van 4 november 2014, nr. 577811 (hierna: de Regeling). Namelijk (1) dat er geen mentor is en (2) dat voldoende aannemelijk is dat de rechthebbende niet in staat is om de werkzaamheden die een eventuele mentor ten aanzien van de verhuizing zou hebben opgepakt, zelf te verrichten. Het is aan de bewindvoerder om in dat kader te vermelden dat er geen mentor is en tevens voldoende aannemelijk te maken waarom de rechthebbende de verhuizing zelf niet kan regelen. 2.3 De bewindvoerder geeft in zijn toelichting van 22 september 2025 aan taken te hebben verricht die expliciet tot die van de bewindvoerder behoren en dat het uitvoeren van die bewindvoerderstaken ook de reden is dat de rechthebbende en/of mentor dit niet zelf kunnen. Zoals het hof in de beschikking van 9 september 2025 echter al heeft opgemerkt volgt uit de toelichting op de Regeling dat de werkzaamheden die de bewindvoerder bij een verhuizing van de rechthebbende ook zou hebben als er een mentor is, zoals de taken die enkel door de bewindvoerder kunnen worden gedaan, geen aanspraak geven op de aanvullende vergoeding. De hierboven vermelde toelichting van de bewindvoerder zegt niks over de mogelijkheid van de rechthebbende om de werkzaamheden die een eventuele mentor ten aanzien van de verhuizing zou hebben opgepakt zelf te verrichten. 2.4 De bewindvoerder merkt in zijn toelichting daarnaast op dat de rechthebbende niet aangeboren hersenletsel heeft en twee maal een CVA en een maal een TIA heeft gehad, waardoor zij de door de bewindvoerder benoemde zaken niet zelf kan verrichten. Deze toelichting is naar het oordeel van het hof echter te summier. 2.5 Het is aan de bewindvoerder om voldoende feiten en omstandigheden te stellen en aannemelijk te maken waaruit blijkt dat de rechthebbende niet in staat is om de werkzaamheden die een eventuele mentor ten aanzien van de verhuizing zou hebben opgepakt, zelf te verrichten. Daar is de bewindvoerder gelet op het voorgaande niet in geslaagd. Nu niet is voldaan aan de vereisten voor de toekenning van de beloning van de bewindvoerder in verband met de verhuizing van de rechthebbende, zal het hof de bestreden beschikking bekrachtigen. 2.6 In aanvulling op het voorgaande merkt het hof het volgende op. De bewindvoerder geeft in de nadere toelichting aan dat er ten behoeve van de rechthebbende een mentor is benoemd, maar laat na te vermelden per wanneer. Als de mentor al voor de verhuizing van de rechthebbende was benoemd, dan kan de verzochte vergoeding gelet op het voorgaande reeds om die reden niet worden toegekend.