Het verdere procesverloop

De beoordeling 1. Het hof heeft de advocaat-generaal gevraagd om te onderbouwen waarom de “soft racks” - waarmee in de onderhavige zaak de surfplank van de betrokkene op het dak van het betrokken voertuig was bevestigd - niet kunnen worden aangemerkt als (deugdelijke) lastdrager als bedoeld in artikel 5.18.7, tweede lid, aanhef en onder a, juncto artikel 1.1 van de Regeling voertuigen. 2. De advocaat-generaal heeft in reactie op het tussenarrest laten weten dat hij aan de heer [naam1] de in het tussenarrest gestelde vragen heeft voorgelegd en verwijst naar een overgelegd e-mailbericht d.d. 6 november 2023 afkomstig van [naam1] waarin [naam1] (in schuingedrukte letters) als volgt reageert op de gestelde vragen: - Waaraan ontleent de opsteller van het e-mailbericht zijn deskundigheid omtrent (deugdelijke) lastdragers? “Vanuit jaren (25) ervaring, een studie Politiekundige en een studie Verkeerskundige denk ik hier expertise op te hebben.” - Wanneer is volgens algemeen aanvaarde (verkeerskundige) inzichten sprake van een “constructie” als bedoeld in artikel 1.1 van de Regeling voertuigen? “Als er een versterkte en deugdelijke installatie aangebracht is op delen van het voertuig welke daarvoor zijn aangebracht.” - Wanneer is volgens algemeen aanvaarde (verkeerskundige) inzichten sprake van een “(deugdelijke) lastdrager” als bedoeld in artikel 5.18.7, tweede lid, aanhef en onder a, van de Regeling voertuigen? “Als er een constructie is aangebracht welke de krachten aan kan welke bij normaal verkeersgebruik van toepassing kan zijn, bv. noodberemming, lastwisselingen en het rijden met een hogere snelheid.” 3. Naar het oordeel van het hof is de advocaat-generaal met de overgelegde beantwoording van de in het tussenarrest gestelde vragen er niet in geslaagd om de in overweging 1. bedoelde onderbouwing te leveren. In het bijzonder mist het hof in de beantwoording van de tweede vraag de onderbouwing daarvoor dat om te kunnen spreken van een lastdrager als bedoeld in artikel 1.1 van de Regeling voertuigen gebruik moet worden gemaakt van een (versterkte en deugdelijke) installatie. Het door [naam1] gegeven antwoord op vraag 2, waarbij niet is aangegeven aan welke inzichten dit antwoord is ontleend, of er onder deskundigen hierover overeenstemming bestaat en of deze inzichten algemeen worden toegepast, is onvoldoende om zodanige uitleg aan deze bepaling te geven. Indien er - veronderstellende wijs - van zou worden uitgegaan dat de hier gebezigde “soft racks” wel als op het dak van het voertuig aangebrachte afneembare constructie en daarmee als lastdrager kunnen worden aangemerkt, ontbreekt in het dossier informatie op basis waarvan kan worden vastgesteld dat deze niet de krachten aankan die bij normaal verkeersgebruik van toepassing zijn. 4. Het hof acht het niet opportuun thans nog nadere informatie in te winnen en verbindt hieraan de gevolgtrekking dat de inleidende beschikking niet in stand kan blijven. 5. Het voorgaande leidt tot de navolgende conclusie. 6. De proceskosten komen voor vergoeding in aanmerking. Aan het indienen van het administratief beroepschrift, het indienen van het beroepschrift bij de kantonrechter, het verschijnen ter zitting van de kantonrechter, het indienen van het hoger beroepschrift en het verschijnen ter zitting van het hof dienen in totaal vijf punten te worden toegekend. Het hof zal, met toepassing van artikel 2, derde lid, van het Besluit proceskosten bestuursrecht, voor het telefonisch horen in administratief beroep een half punt toekennen. De waarde per punt bedraagt voor het administratief beroep € 624,- en voor het (hoger) beroep € 875,-. Gelet op de aard van de zaak wordt de wegingsfactor 0,5 (gewicht van de zaak = licht) toegepast. Aldus zal het hof de advocaat-generaal veroordelen in de kosten tot een bedrag van € 2.218,- (= (1,5 x € 624,- x 0,5) + (4 x € 875,- x 0,5)).