Het verloop van de procedure

De beoordeling 1. Aan de betrokkene is als kentekenhouder bij inleidende beschikking een sanctie opgelegd van € 310,- voor: “R402B: Parkeren op gehandicaptenparkeerplaats zonder duidelijk zichtbare geldige gehandicaptenparkeerkaart”. Deze gedraging zou zijn verricht op 23 juni 2022 om 13:49 uur op de Zwaluwstraat in Maassluis met het voertuig met het kenteken [kenteken] . 2. De kantonrechter heeft mede naar aanleiding van hetgeen de betrokkene had aangevoerd, geoordeeld dat de ambtenaar een onjuiste feitcode heeft toegepast en voorts de feitcode en de omschrijving van de gedraging gewijzigd in: “R402C: als bestuurder op een gehandicaptenparkeerplaats parkeren anders dan met een voertuig dat voor die gereserveerde gehandicaptenparkeerplaats bestemd is”. 3. De betrokkene voert in hoger beroep onder meer aan dat inderdaad een verkeerde feitcode is gebruikt, maar dat de kantonrechter die niet had mogen wijzigen, nu aan de oorspronkelijke feitcode een heel ander feitencomplex ten grondslag ligt. 4. Het hof is van oordeel dat op basis van de gegevens in het dossier, met name de verklaring van de ambtenaar in het zaakoverzicht en de foto’s van de gedraging, kan worden vastgesteld dat het voertuig van de betrokkene op een gehandicaptenparkeerplaats stond die was gereserveerd voor een bepaald voertuig. Dit betreft een overtreding van artikel 26, eerste lid, aanhef en onder c, van het Reglement verkeersregels en verkeersteken (RVV 1990). De bij deze gedraging behorende feitcode is R402c. Het sanctiebedrag dat bij deze gedraging hoort is € 410,-. 5. Aldus bezien is de kantonrechter terecht en op goede gronden tot het oordeel is gekomen dat de ambtenaar in dit geval de verkeerde feitcode heeft toegepast. Echter, anders dan de kantonrechter heeft geoordeeld, is wijziging van de omschrijving van de gedraging en de feitcode reeds hierom niet mogelijk, nu het sanctiebedrag voor de overtreding van artikel 26, eerste lid, aanhef en onder c, van het RVV 1990 hoger is dan het bedrag van de sanctie die aan de betrokkene is opgelegd (vgl. het arrest van het hof van 4 februari 2019, www.rechtspraak.nl: ECLI:NL:GHARL:2019:1146). De omstandigheid dat de kantonrechter het sanctiebedrag niet heeft verhoogd tot het bij deze feitcode horende sanctiebedrag maar op het oorspronkelijke sanctiebedrag een matiging heeft toegepast omdat de officier van justitie de hoorplicht heeft geschonden, doet hieraan niet af. 6. Het hof zal, gelet op het voorgaande, de beslissing van de kantonrechter vernietigen en doen wat de kantonrechter had behoren te doen, namelijk het beroep gegrond verklaren en de beslissing van de officier van justitie en de inleidende beschikking vernietigen. Het tot zekerheid gestelde bedrag dient aan de betrokkene te worden gerestitueerd.

De beslissing Het gerechtshof: vernietigt de beslissing van de kantonrechter; verklaart het beroep tegen de beslissing van de officier van justitie gegrond en vernietigt die beslissing; verklaart het beroep tegen de inleidende beschikking gegrond; vernietigt de beschikking waarbij onder voormeld CJIB-nummer de administratieve sanctie is opgelegd; bepaalt dat hetgeen door de betrokkene op de voet van artikel 11 van de Wahv tot zekerheid is gesteld door de advocaat-generaal wordt gerestitueerd. Dit arrest is gewezen door mr. Van Schuijlenburg, in tegenwoordigheid van mr. Arntz als griffier, en op een openbare zitting uitgesproken.