Het verloop van de procedure

De beoordeling 1. Aan de betrokkene is als kentekenhouder bij inleidende beschikking een sanctie opgelegd van € 118,- voor: “13 km per uur harder rijden dan mag binnen de bebouwde kom”. Deze gedraging zou zijn verricht op 24 juli 2020 om 22:26 uur op de Capelseweg, ter hoogte van perceel 112, in Capelle aan den IJssel met het voertuig met het kenteken [kenteken] . 2. De gemachtigde van de betrokkene voert aan dat wordt betwist dat sprake was van een bord H1, waarmee het begin van de bebouwde kom wordt aangegeven. Uit het dossier blijkt niet dat (kort) voor aanvang van de controle de bebording is gecontroleerd. De betrokkene reed vanaf de N219 de Capelseweg op en is op die route geen bord H1 gepasseerd. 3. Een daartoe aangewezen ambtenaar kan op grond van artikel 3, tweede lid, van de Wahv een administratieve sanctie opleggen voor een gedraging die door deze ambtenaar zelf of op geautomatiseerde wijze is vastgesteld. Dat de gedraging is verricht, moet voldoende blijken uit de beschikbare gegevens. Of van de juistheid van deze gegevens kan worden uitgegaan, is ervan afhankelijk of de betrokkene argumenten heeft aangevoerd die leiden tot twijfel aan de juistheid van (delen van) die gegevens dan wel het dossier daar aanleiding toe geeft. 4. De gegevens waarop de ambtenaar zich bij de oplegging van de sanctie heeft gebaseerd, zijn opgenomen in het zaakoverzicht. In dit zaakoverzicht staat dat met behulp van een voor de meting getest, goedgekeurd en op de voorgeschreven wijze gebruikt snelheidsmeetmiddel is geconstateerd dat met het voertuig met voormeld kenteken op voormelde datum, tijd en plaats op een weg binnen de bebouwde kom met een gecorrigeerde snelheid van 63 km/h is gereden, terwijl de maximumsnelheid aldaar 50 km/h bedraagt. 5. De onderhavige gedraging betreft een overtreding van artikel 20, aanhef en onder a, van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 (RVV 1990), waarin is bepaald dat de maximumsnelheid binnen de bebouwde kom 50 km/h bedraagt. Het begin van de bebouwde kom wordt aangegeven door middel van een bord H1 van bijlage 1 bij het RVV 1990. Om vast te kunnen stellen dat de gedraging is verricht is niet noodzakelijk dat wordt vastgesteld dat iedere toegangsweg tot de bebouwde kom van een bord H1 is voorzien. Voldoende is dat de toegangsweg waarlangs de bestuurder van het voertuig de bebouwde kom is ingereden is voorzien van een bord H1. Dit uitgangspunt brengt mee dat een betrokkene die stelt dat deugdelijke bebording ontbrak, moet aangeven welke route de bestuurder heeft afgelegd om zijn bestemming te bereiken (vgl. het arrest van het hof van 28 februari 2020, vindplaats op rechtspraak.nl: ECLI:NL:GHARL:2020:1803). 6. Als bijlage bij het verweerschrift is informatie van de gemeente Capelle aan den IJssel overgelegd, te weten een plattegrond waarop is aangegeven waar de grenzen van de bebouwde kom van Capelle aan den IJssel zich bevinden. Op basis hiervan stelt het hof vast dat de door de betrokkene opgegeven rijroute zich geheel binnen de bebouwde kom bevindt. Nu niet is aangegeven via welke toegangsweg de bestuurder de bebouwde kom is ingereden, ontbreekt de noodzaak tot het vaststellen van de aanwezigheid van de bebording. De grond treft geen doel. 7. Het voorgaande brengt mee dat de beslissing van de kantonrechter zal worden bevestigd en dat het verzoek om een proceskostenvergoeding zal worden afgewezen.