<nr>1</nr>De procedure bij het hof

<nr>3</nr>Het oordeel van het hof De feiten, het geschil en de beslissing in eerste aanleg 3.1 Partijen hebben een relatie met elkaar gehad en waren gehuwd voor de Islam. 3.2 Bij mondelinge uitspraak van 1 juni 2021 (reg.nr. 363036) heeft de rechtbank Oost-Brabant, locatie Eindhoven (hierna: de rechtbank), [de man] veroordeeld om binnen drie dagen na betekening van het vonnis een verklaring te ondertekenen dat hij de Talaaq aan [de vrouw] heeft gegeven, waardoor het religieuze huwelijk tussen partijen is ontbonden. Indien [de man] niet aan de veroordeling voldoet, verbeurt hij een dwangsom van € 50,- per dag tot een maximum van € 10.000,-. 3.3 Op 10 juni 2021 heeft de advocaat van [de man] de vereiste verklaring, vergezeld van een kopie van het rijbewijs van [de man] , per e-mail verzonden aan de advocaat van [de vrouw] . 3.4 [de vrouw] is van mening dat [de man] haar een originele verklaring had moeten toesturen en stelt zich daarom op het standpunt dat [de man] niet heeft voldaan aan de veroordeling. In opdracht van [de vrouw] heeft de deurwaarder executoriaal beslag gelegd op de roerende zaken van [de man] . 3.5 In eerste aanleg heeft [de man] in conventie gevorderd dat de tenuitvoerlegging van het vonnis van de rechtbank van 1 juni 2021 wordt geschorst. De voorzieningenrechter heeft deze vordering toegewezen en de proceskosten tussen partijen gecompenseerd. [de vrouw] heeft in eerste aanleg een vordering in reconventie ingediend, maar deze speelt in hoger beroep geen rol meer. 3.6 Op 14 juni 2022 heeft [de man] een verklaring ondertekend dat hij de Talaaq aan [de vrouw] heeft gegeven, vergezeld van een kopie van zijn rijbewijs. Deze verklaring is per post ontvangen door de advocaat van [de vrouw] . Spoedeisend belang 3.7 Ook in hoger beroep heeft [de man] nog een spoedeisend belang bij zijn vordering. [de vrouw] stelt zich immers op het standpunt dat [de man] dwangsommen heeft verbeurd omdat hij pas door het verstrekken van de verklaring van 14 juni 2022 heeft voldaan aan de veroordeling door de rechtbank op 1 juni 2021. De beoordeling in hoger beroep 3.8 Kern van het geschil is of [de man] verplicht was om een originele verklaring te verstrekken dat hij de Talaaq aan [de vrouw] heeft gegeven. Een executiegeschil zoals dit heeft een beperkt toetsingskader. Doel en strekking van de veroordeling door de rechtbank van 1 juni 2021 moeten door uitleg worden vastgesteld, waarna getoetst wordt of [de man] hieraan heeft voldaan. Het oordeel van de rechter in kort geding is niet bindend voor de bodemrechter. 3.9 [de vrouw] heeft aangevoerd dat de ontbinding van de Nikaah weliswaar vormvrij is en dat de Talaaq ook mondeling gegeven kan worden, maar dat het in het belang van [de vrouw] is dat zij over deugdelijk bewijs beschikt. Om die reden is een eerder door [de man] aan [de vrouw] verzonden WhatsAppbericht door de rechtbank als onvoldoende aangemerkt. Ook de e-mail van de advocaat van [de man] van 10 juni 2021 biedt [de vrouw] onvoldoende zekerheid. Door [de man] is dan ook pas voldaan aan de veroordeling door het verstrekken van de verklaring van 14 juni 2022. Die verklaring is op 16 juni 2022 ontvangen, zodat [de man] tot die datum dwangsommen verschuldigd is geworden, aldus tot zover [de vrouw] , die hieraan in hoger beroep geen nieuwe argumenten heeft toegevoegd. 3.10 De voorzieningenrechter heeft overwogen dat in de veroordeling door de rechtbank niet is opgenomen dat een originele verklaring moet worden afgegeven. Het doel van de veroordeling is dat tussen partijen en voor derden voldoende vaststaat dat [de man] de Talaaq aan [de vrouw] heeft gegeven. Volgens de voorzieningenrechter kan dit met voldoende zekerheid worden opgemaakt uit de verklaring die door de advocaat van [de man] op 10 juni 2021 is verzonden aan de advocaat van [de vrouw] . Aangezien tussen partijen niet in geschil is dat deze verklaring tijdig is verstrekt, heeft de voorzieningenrechter geconcludeerd dat [de man] tijdig aan de veroordeling door de rechtbank heeft voldaan. Er zijn dan ook geen dwangsommen verbeurd en de verdere tenuitvoerlegging van het vonnis van de rechtbank van 1 juni 2021 dient te worden opgeschort, aldus de voorzieningenrechter. 3.11 Het hof is het volledig eens met de overwegingen en beslissingen van de voorzieningenrechter en neemt diens voorlopig oordeel over. Dat betekent dat het vonnis van 29 juni 2022 zal worden bekrachtigd. 3.12 Gezien de relatie tussen partijen zal het hof de proceskosten compenseren en bepalen dat iedere partij de eigen kosten draagt.