<nr>1</nr>Het geding in eerste aanleg

<nr>3</nr>De motivering van de beslissing in hoger beroep De zaak in het kort 3.1. Deze zaak gaat over de vordering van [geïntimeerde] (hierna: de moeder) in kort geding tot opheffing van het door [appellant] (hierna: de vader) onder de Staat der Nederlanden, Ministerie van Financiën, meer in het bijzonder de Ontvanger der Rijksbelastingen gelegde executoriaal derdenbeslag (hierna: het beslag). Het beslag is gebaseerd op een vonnis van 18 december 2019 waarbij omgang is vastgesteld tussen vader en de dochter van partijen, [de dochter] (hierna: de dochter) in de kerstvakantie van 2019 en de voorjaarsvakantie van 2020. Dit vonnis is op 20 december 2019 aan de moeder betekend. De voorzieningenrechter heeft het beslag bij vonnis van 5 juli 2021 opgeheven en heeft de vader veroordeeld om het op grond van het beslag uitgewonnen bedrag binnen vijf dagen aan de moeder te restitueren. De proceskosten zijn gecompenseerd. Tegen dit vonnis is de vader in hoger beroep gekomen met twee grieven. De moeder heeft het voorwaardelijk incidenteel hoger beroep ter gelegenheid van de mondelinge behandeling in hoger beroep van 9 februari 2022 ingetrokken. De vader heeft ter gelegenheid van diezelfde mondelinge behandeling zijn vordering voor zover gebaseerd op de dwangsommen ten aanzien van de kerstvakantie 2019 ingetrokken. Rechtsmacht en toepasselijk recht 3.2. Nu de vader woonachtig is in Roemenië heeft het geschil internationale aspecten, zodat het hof ambtshalve dient te beoordelen of haar rechtsmacht toekomt en welk recht op de vorderingen van toepassing is. Het hof onderschrijft wat de voorzieningenrechter hierover in rechtsoverwegingen 4.2. en 4.3. van het bestreden vonnis heeft overwogen en verwijst daarnaar. Dat betekent dat ook het hof van oordeel is dat rechtsmacht bestaat op grond van artikel 24, vijfde lid, van de Verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken en dat Nederlands recht van toepassing is. Het beslag 3.3. Het hof dient, gelet op de door de moeder gevorderde opheffing daarvan, te weten wat de inhoud is van het gelegde executoriaal beslag, zodat de rechtmatigheid van dat beslag kan worden beoordeeld. De beslagstukken die zijn overgelegd als productie 1 bij inleidende dagvaarding zijn niet leesbaar. Ter zitting daarnaar gevraagd heeft de advocaat van de vader aangegeven geen nadere stukken ten aanzien van dit beslag ter zitting te kunnen overleggen. Ook de advocaat van de moeder beschikte ter zitting niet over leesbare beslagstukken. Dat betekent dat het hof niet kan nagaan waarvoor het beslag is gelegd, zodat de rechtmatigheid daarvan niet kan worden getoetst. Aangezien de vader belang heeft bij het beslag, maar geen leesbare en daarmee geen controleerbare beslagstukken heeft overgelegd, dient dit voor zijn rekening en risico te komen. In het licht hiervan blijft de opheffing van het beslag bij het vonnis waarvan beroep gehandhaafd. Slotsom 3.4. Het hoger beroep slaagt niet. Het bestreden vonnis zal worden bekrachtigd. 3.5. Omdat partijen voormalige echtelieden zijn worden de kosten van het hoger beroep gecompenseerd zoals hierna vermeld.