Het verloop van de procedure

De beoordeling 1. Aan de betrokkene zijn als kentekenhouder bij inleidende beschikkingen twee administratieve sancties opgelegd, namelijk: - een sanctie van € 153,- voor: “overschrijding maximum snelheid binnen bebouwde kom, met 17 km/h”. Deze gedraging zou zijn verricht op 5 september 2019 om 23:55 uur op de N203 in Krommenie met het voertuig met het kenteken [kenteken] ; - een sanctie van € 165,- voor: “overschrijding maximum snelheid binnen bebouwde kom, met 18 km/h”. Deze gedraging zou zijn verricht op 9 september 2019 om 20:07 uur op de N203 in Krommenie met het voertuig met het kenteken [kenteken] ; 2. De betrokkene is het niet eens met de beslissingen van de kantonrechter en voert aan dat het voertuig ten tijde van de gedragingen bedrijfsmatig was verhuurd in de zin van artikel 8, aanhef en onder b, van de Wahv. De betrokkene geeft aan dat hij zijn eigen bedrijf heeft in de verhuur van personenauto’s en kleine bestelauto’s. Met zijn bedrijf [naam1] regelt de betrokkene de verzekeringen en beheert hij de administratie voor dit autoverhuurbedrijf. Alle voertuigen staan op naam van de betrokkene en daarom is hij wettelijk gezien de eigenaar en dus komen de boetes ook allemaal op zijn adres binnen. Ter onderbouwing wijst de betrokkene op de door hem meegestuurde verhuurovereenkomst met een kopie van het identiteitsbewijs van degene aan wie het voertuig ten tijde van de gedraging was verhuurd en het door hem bijgevoegde KvK uittreksel. De betrokkene vraagt of de boetes op naam van de huurder kunnen worden gesteld en verzoekt om terugbetaling van de boetes. 3. Artikel 8, aanhef en onder b, van de Wahv luidt –voor zover hier van belang– als volgt: “De officier van justitie vernietigt de beschikking indien, in het geval van artikel 5 onderscheidenlijk artikel 5a, degene op wiens naam het kenteken in het kentekenregister is ingeschreven een voor een termijn van ten hoogste drie maanden schriftelijk bedrijfsmatig aangegane huurovereenkomst overlegt waaruit blijkt wie ten tijde van de gedraging de huurder van het motorrijtuig onderscheidenlijk de aanhangwagen was”. 4. Uit de overlegde huurovereenkomst blijkt dat de betrokkene het voertuig met voormeld kenteken ten tijde van de gedragingen had verhuurd. De vraag die ter beoordeling voor ligt is of deze huurovereenkomst is aan te merken als een bedrijfsmatig aangegane huurovereenkomst in de zin van voormeld artikel 8 van de Wahv. 5. Het is aan de betrokkene om dat aannemelijk te maken. De betrokkene heeft in hoger beroep een uittreksel uit de registers van de KvK overgelegd. Hieruit volgt dat de betrokkene zich op 1 januari 2001 heeft ingeschreven met zijn bedrijf [naam2] . Bij de activiteitomschrijving staat het volgende vermeld: “im- en export van alsmede groot- en detailhandel in wijnen en aanverwante artikelen, alsmede organisatie advies- en managementactiviteiten. Arbeidsbemiddeling.” 6. Op de door de betrokkene overgelegde huurovereenkomst staat in de kop de naam van [naam2] vermeld. Daaronder staat de naam vermeld van de betrokkene. 7. De betrokkene heeft naar het oordeel van het hof niet aannemelijk gemaakt dat er in het onderhavige geval sprake was van bedrijfsmatige verhuur van het voertuig. Het hof betrekt hierbij dat uit de stukken niet blijkt dat de verhuur past binnen de normale bedrijfsvoering van het bedrijf van de betrokkene (vgl. het arrest van dit hof van 29 februari 2016, ECLI:NL:GHARL:2016:1561). Daarom komt de betrokkene geen beroep toe op grond van artikel 8 van de Wahv en is hij als kentekenhouder aansprakelijk voor beide sancties. 8. De kantonrechter heeft in beide zaken een juiste beslissing genomen. Het hof zal deze beslissingen dan ook bevestigen.