Overwegingen:

Overwegingen: Het standpunt van de terbeschikkinggestelde De adviezen van de pro justitiarapporteurs Maksimovic en Van Giessen uit 2018 zijn niet opgevolgd. De terbeschikkinggestelde is toch overgeplaatst van FPC Dr. S. van Mesdagkliniek naar FPC De Kijvelanden. Tijdens zijn verblijf in FPC De Kijvelanden is ineens een andere diagnose gesteld. De terbeschikkinggestelde betwist dat er bij hem sprake is van een parafiele stoornis. Door de diagnose van die stoornis zal het traject nog langzamer gaan verlopen. De kliniek vaart geen vaste koers. Naar aanleiding van de schematherapie zou eerst worden bepaald of er libidoremmende medicatie zou worden ingezet. Na een personeelswisseling heeft de huidige behandelcoördinator van de terbeschikkinggestelde gezegd dat hij een volledige behandeling voor zedendelinquenten moet volgen. Maksimovic en Van Giessen kwamen in 2018 tot een gunstigere risicotaxatie dan de kliniek. Volgens Van Giessen is het recidiveriscio matig binnen het kader van de terbeschikkingstelling. Het recidiveriscio is al behoorlijk teruggebracht. De maatregel is niet bedoeld om een modelburger van de terbeschikkinggestelde te maken. Zijn begeleide verlof is goed verlopen. Bij hem is geen sprake meer van agressie. Hij overtreedt wel regels, maar hij laat geen delictgerelateerd gedrag zien. Zijn cannabisgebruik is niet delictgerelateerd. Ten tijde van het indexdelict gebruikte hij cocaïne en handelde hij uit rancune. Hij beseft wat hij het slachtoffer heeft aangedaan. Hij ziet nu ook in wat hij moet doen en laten om recidive te voorkomen. De terbeschikkinggestelde wil dat de maatregel wordt verlengd met een termijn van één jaar om de effectiviteit van zijn behandeling te volgen. Ook gelet op de onduidelijkheid over de diagnose bestaat behoefte aan nieuwe pro justitiarapportages van externe deskundigen die bij een verlenging met een termijn van één jaar begin volgend jaar zullen worden uitgebracht. Door en namens de terbeschikkinggestelde is bepleit de verlengingshuur van de maatregel tot één jaar te beperken. Het standpunt van het openbaar ministerie Het is begrijpelijk dat terbeschikkinggestelde snel wenst te komen tot een voorwaardelijke beëindiging van de verpleging van overheidswege of een onvoorwaardelijke beëindiging van de terbeschikkingstelling. Hij zet daarvoor zich in, ook al gaat dit met vallen en opstaan, maar het is niet reëel om te verwachten dat de maatregel na een verlenging met een termijn van één jaar (voorwaardelijk) kan worden beëindigd. Er is sprake van een hoog risico. Desondanks is er een stapsgewijs resocialisatietraject ingezet. Het begeleide verlof is wel opgestart, maar recent on hold gezet. Gelet op de ontwikkeling in de behandeling van de terbeschikkinggestelde is het niet nodig om druk op de ketel te zetten door de terbeschikkingstelling te verlengen met één jaar in plaats van twee jaren. De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot bevestiging van de verlengingsbeslissing van de rechtbank. Het oordeel van het hof Het hof is van oordeel dat de rechtbank op goede gronden heeft geoordeeld en op juiste wijze heeft beslist de terbeschikkingstelling te verlengen met een termijn van twee jaren. Daarom zal de beslissing, waarvan beroep met overneming van die gronden worden bevestigd, met aanvulling van het volgende. Het hof heeft als uitgangspunt dat, wanneer aannemelijk is geworden dat de behandeling van de terbeschikkinggestelde meer tijd in beslag zal nemen dan de tijd die resteert bij een verlenging van de terbeschikkingstelling met een termijn van een jaar, de terbeschikkingstelling verlengd dient te worden met een termijn van twee jaren. Het hof ziet in dit geval geen aanleiding om van dit uitgangspunt af te wijken. Uit het verlengingsadvies en de aanvullende informatie van FPC De Kijvelanden volgt dat de behandeling en de resocialisatie van de terbeschikkinggestelde in de afgelopen periode niet zonder problemen zijn verlopen. Naar het oordeel van het hof is er echter geen sprake van een impasse in de behandeling van de terbeschikkinggestelde of een andere reden om de voortgang van zijn traject over een jaar opnieuw te laten toetsen door de verlengingsrechter. Dat de pro justitiarapporteurs Maksimovic en Van Giessen in 2018 op enkele punten tot een andere diagnose en een, zeer beperkt, afwijkende risicotaxatie kwamen dan de kliniek in haar recente rapportages, leidt niet tot een ander oordeel en maakt het evenmin noodzakelijk dat externe gedragsdeskundigen over één jaar al nieuwe pro justitiarapportages uitbrengen.