Het verloop van de procedure

De beoordeling 1. De kantonrechter heeft de beslissing van de officier van justitie vernietigd omdat de officier van justitie tekortgeschoten is in zijn informatieplicht. De foto’s van de gedraging zijn namelijk niet door de officier van justitie aan de gemachtigde van de betrokkene verzonden voordat op het administratief beroep is beslist. Omdat door de gemachtigde verder geen gronden tegen de inleidende beschikking zijn aangevoerd, heeft de kantonrechter het beroep daartegen ongegrond verklaard. 2. In hoger beroep voert de gemachtigde aan dat de kantonrechter vanwege de schending van de informatieplicht ook de inleidende beschikking had moeten vernietigen. Doordat de foto’s niet in de fase van administratief beroep zijn overgelegd, loopt de betrokkene een beroepsfase mis. Hierdoor is zij in haar belangen geschaad. Immers heeft de officier van justitie ruimere bevoegdheden dan de rechter bij het vernietigen van sanctiebeschikkingen en voorziet de Wahv niet in een terugwijzing naar de officier van justitie. Volgens de gemachtigde kan het verzuim nog slechts worden hersteld door vernietiging van de inleidende beschikking. 3. Schending van de informatieplicht door de officier van justitie leidt in de regel niet tot vernietiging van de inleidende beschikking. In dit geval heeft de gemachtigde onvoldoende aannemelijk gemaakt waarom de betrokkene door de schending van de informatieplicht zodanig in haar belangen is geschaad dat de inleidende beschikking niet in stand kan blijven. Het enkele feit dat de foto’s van de gedraging niet tijdig zijn verstrekt is daarvoor niet genoeg. De enkele mogelijkheid dat de officier van justitie wel de inleidende beschikking had vernietigd als de gemachtigde in administratief beroep over de foto's had beschikt is, - bezien in het licht daarvan dat in hoger beroep, nadat de gemachtigde en de betrokkene wel de beschikking hadden gekregen over de foto's, geen verweren zijn gevoerd tegen de vaststelling van de gedraging - niet van zodanig gewicht en betekenis dat dit moet leiden tot vernietiging van de inleidende beschikking. 4. Het voorgaande brengt mee dat de kantonrechter het beroep tegen de inleidende beschikking terecht ongegrond heeft verklaard. Het hof zal de beslissing van de kantonrechter daarom bevestigen. 5. Nu de betrokkene niet in het gelijk wordt gesteld, zal het verzoek om toekenning van een proceskostenvergoeding worden afgewezen.