<nr>1</nr>Het geding in eerste aanleg

<nr>5</nr>De motivering van de beslissing De procedurele klachten 5.1 Voor zover [verzoeker] zich beklaagt over de procedurele gang van zaken bij de kantonrechter heeft hij geen belang bij een inhoudelijke beoordeling daarvan omdat de zaak in hoger beroep met betrekking tot de punten waartegen inhoudelijk is gegriefd opnieuw, in volle omvang, wordt beoordeeld. Het hoger beroep strekt in dit verband mede tot herstel van eventuele procedurele gebreken tijdens de procedure in eerste aanleg. [verzoeker] heeft in dit verband in ieder geval in hoger beroep voldoende gelegenheid gehad zijn standpunt voor het voetlicht te brengen.5.2 Voor zover [verzoeker] volhardt in zijn bezwaar dat de rechthebbende niet is gehoord overweegt het hof als volgt. Het hof heeft de rechthebbende in de gelegenheid gesteld om in het hoger beroep te worden gehoord. In dit kader is ook door [verzoeker] erkend dat de rechthebbende is opgeroepen om ter zitting bij het hof te verschijnen. [verzoeker] heeft desgevraagd verklaard dat hij er bewust van af heeft gezien om de rechthebbende mee te nemen naar de zitting en/of haar naar de zitting te laten gaan. Ook is het hof niet verzocht om de rechthebbende op locatie te horen. Onder deze omstandigheden ziet het hof geen reden de rechthebbende alsnog in de gelegenheid te stellen te worden gehoord. Het hof heeft daarbij mede in overweging genomen dat het hof geen aanleiding heeft om te twijfelen aan de informatie van [verzoeker] dat de rechthebbende graag wil dat [verzoeker] haar bewindvoerder blijft. 5.3 Uit het voorgaande volgt dat de procedurele klachten van [verzoeker] falen. Gewichtige redenen voor het ontslag 5.4 Aan de orde is vervolgens of sprake is van gewichtige redenen, bedoeld in artikel 1:448 lid 2 van het Burgerlijk Wetboek (BW), voor het ontslag van [verzoeker] als bewindvoerder van de rechthebbende. Na eigen onderzoek beantwoordt het hof die vraag evenals de kantonrechter bevestigend. In aanvulling op de overwegingen van de kantonrechter daaromtrent in de bestreden beschikking overweegt het hof nog het volgende. 5.5 [verzoeker] heeft in hoger beroep bevestigd dat hij in de afgelopen jaren bewust, teneinde belastingafdracht en de bijdrage aan het CAK te verminderen, buiten het toezicht van de kantonrechter om, door middel van giften aan, vooral, familie van de rechthebbende en een lening aan hemzelf het vermogen van de rechthebbende heeft verminderd. Hij heeft nagelaten hiervoor toestemming aan de kantonrechter te vragen, terwijl hij dat op grond van artikel 1:441 lid 2 BW en B9 van de Aanbevelingen meerderjarigenbewind van het Landelijk Overleg Vakinhoud Civiel en Kanton & Toezicht (hierna: Aanbevelingen) wel had moeten doen. Hij heeft eveneens zonder machtiging duizenden euro’s van het vermogen van de rechthebbende geïnvesteerd in, volgens zijn zeggen, waardevaste goederen als postzegels, Donald Ducks en modelspoortreinen. Dit heeft hij gedaan ondanks dat de rechtbank, onder meer in de tot de stukken behorende brief van 11 november 2016, hem op de verplichting heeft gewezen om voorafgaand machtiging te vragen voor uitgaven ten laste van het vermogen van de rechthebbende van meer dan € 1.500,-. Daardoor is het liquide vermogen van de rechthebbende (volgens [verzoeker] met zo'n € 60.000,-) teruggebracht naar een stand van ongeveer € 25.000,-. Het vermogen van de rechthebbende is door het handelen van [verzoeker] zodanig geslonken dat het minder is dan het minimumbedrag van € 30.000,- dat in de Aanbevelingen onder D6 wordt genoemd. Het moge zo zijn dat [verzoeker] de enige erfgenaam van de rechthebbende is maar het hof ziet daarin geen reden om het handelen van [verzoeker] in een ander perspectief te bezien. Een maatregel als bewind is immers bedoeld om de belangen van de rechthebbende te dienen en niet die van degenen die zich als erfgenaam beschouwen. De verklaring van [verzoeker] dat hij de hoge eigen bijdrage CAK van de rechthebbende en belastingheffing wilde verminderen, kan hem evenmin baten. Daargelaten dat het vermogen van de rechthebbende niet zozeer door deze overheidsafdrachten maar juist door gedragingen van [verzoeker] is verminderd, heeft de voorgestane handelwijze van [verzoeker] ten doel bestaande regelgeving te omzeilen die de toezichthoudende kantonrechter zal wensen te respecteren. Naar het zich laat aanzien zijn de mogelijkheden om de kwaliteit van leven van de rechthebbende te verbeteren dan wel te waarborgen juist minder geworden door haar door toedoen van [verzoeker] geslonken vermogen. 5.6 Voor zover [verzoeker] heeft aangevoerd dat de rekening en verantwoording 2017 is goedgekeurd blijkens de brief van de rechtbank van 13 september 2018, leidt dat niet tot een ander oordeel. De desbetreffende brief van de rechtbank van 13 september 2018 is later ingetrokken en het hof heeft hierin thans zijn eigen beoordeling te maken mede gelet op de herstelfunctie van het hoger beroep. Een en ander laat onverlet dat [verzoeker] ernstig tekort is geschoten in zijn taak als bewindvoerder van de rechthebbende reeds omdat hij opzettelijk zonder de daarvoor vereiste toestemming het (liquide) vermogen van de rechthebbende aanzienlijk heeft doen slinken. 5.7 Uit het voorgaande volgt dat ook de inhoudelijke grieven van [verzoeker] falen.