<nr>1</nr>Het geding in eerste aanleg

<nr>3</nr>De ontvankelijkheid van het hoger beroep 3.1 De kantonrechter heeft bij voormeld vonnis van 18 april 2018 uitspraak gedaan. Het dictum van dat vonnis luidt: De kantonrechter rechtdoende, alvorens nader te beslissen, 3.1 bepaalt een comparitie van partijen op een nader vast te stellen datum en tijdstip in het Paleis van Justitie aan de Walburgstraat 2-4, 6811 CD Arnhem; 3.2 bepaalt dat beide partijen op de zitting aanwezig moeten zijn, waarbij een rechtspersoon vertegenwoordigd moet zijn door iemand die van de zaak op de hoogte is en gemachtigd is om inlichtingen te geven en een schikking aan te gaan; 3.3 bepaalt dat partijen uiterlijk op 16 mei 2018 per brief hun verhinderdagen en de verhinderdagen van hun eventuele gemachtigden in de periode van vier maanden te rekenen vanaf deze datum kunnen opgeven, waarna dag en tijdstip van de comparitie worden bepaald; 3.4 bepaalt dat de kantonrechter, indien een partij niet dan wel niet tijdig de verhinderdata opgeeft, de datum en het tijdstip van de comparitie zelfstandig vaststelt; 3.5 bepaalt dat de datum en het tijdstip van de comparitie na vaststelling ervan in beginsel niet meer worden gewijzigd; 3.6 houdt verder iedere beslissing aan. (…) 3.2 Bij brief van 27 juli 2018 heeft [appellant] de kantonrechter verzocht hem toe te staan tussentijds hoger beroep in te stellen tegen het vonnis van 18 april 2018. Bij voormeld vonnis van 12 september 2018 heeft de kantonrechter dit verzoek toegewezen en voor het overige iedere beslissing aangehouden. 3.3 [appellant] is in de gelegenheid gesteld zich uit te laten over de ontvankelijkheid van het tussentijds hoger beroep. Hij heeft aangevoerd dat het verzoek aan de kantonrechter hem toe te staan tussentijds hoger beroep in te stellen ten overvloede is gedaan, omdat sprake is van een deelvonnis. Volgens [appellant] is in het dictum van het vonnis materieel gedeeltelijk eindvonnis gewezen en is voor het overige sprake van een tussenvonnis, zodat grieven kunnen worden aangevoerd tegen de eindbeslissingen vervat in het tussenvonnis. 3.4 Het hof stelt voorop dat op grond van artikel 337 lid 2 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) van tussenvonnissen (anders dan de vonnissen genoemd in artikel 337 lid 1 Rv) slechts hoger beroep kan worden ingesteld tegelijk met dat van het eindvonnis, tenzij de rechter anders heeft bepaald. Deze regel geldt niet voor een deelvonnis, namelijk een vonnis waarin in het dictum met betrekking tot enig deel van het gevorderde in de hoofdzaak een einde aan het geding wordt gemaakt. Daarvan is in dit geval geen sprake: met het dictum van het bestreden vonnis wordt geen einde aan het geding gemaakt omtrent enig deel van het ten gronde gevorderde. Dat de overwegingen van dit vonnis wellicht bindende eindbeslissingen bevatten, maakt dit niet anders. Het vonnis moet daarom worden aangemerkt als een tussenvonnis, waarvan slechts tegelijk met het eindvonnis hoger beroep kan worden ingesteld. Weliswaar heeft de kantonrechter (alsnog) hoger beroep tegen het bestreden vonnis opengesteld, maar het daartoe strekkende verzoek van [appellant] is eerst bij brief van 27 juli 2018 en daarmee – na het verstrijken van de beroepstermijn van drie maanden op 18 juli 2018 – niet tijdig gedaan. 3.5 Het hof zal [appellant] daarom niet-ontvankelijk verklaren in het hoger beroep van voormeld vonnis. Als de in het ongelijk te stellen partij zal het hof [appellant] in de kosten van het hoger beroep veroordelen. Deze kosten worden aan de zijde van [geïntimeerden] . vastgesteld op nihil.