Onderzoek van de zaak

afdeling strafrecht parketnummer: 23-002489-23 datum uitspraak: 11 maart 2025 TEGENSPRAAK (gemachtigd raadsman) Verkort arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Holland van 29 augustus 2023 in de strafzaak onder parketnummer 15-063046-23 tegen: [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1980, thans uit anderen hoofde gedetineerd in [detentieadres] .

Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 25 februari 2025. Namens de verdachte is hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de raadsman naar voren heeft gebracht.

Tenlastelegging Gelet op de in hoger beroep door het gerechtshof toegelaten wijziging is aan de verdachte tenlastegelegd dat: 1.hij, op of omstreeks 12 januari 2023 te Heemskerk twee fietsen, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan een onbekend gebleven persoon, in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen; 2.hij, op of omstreeks 13 november 2022 te Heemskerk, twee fietsen, althans een goed heeft verworven, voorhanden heeft gehad, en/of heeft overgedragen, terwijl hij ten tijde van de verwerving of het voorhanden krijgen van dit goed wist, althans redelijkerwijs had moeten vermoeden dat het een door misdrijf verkregen goed betrof; 3. primair hij, op of omstreeks 10 november 2022 te Beverwijk een fiets, in elk geval enig goed, die/dat geheel of ten dele aan [slachtoffer 1] , in elk geval aan een ander toebehoorde heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen; 3. subsidiairhij, op of omstreeks 11 november 2022 te Beverwijk, een fiets, althans een goed heeft verworven, voorhanden heeft gehad, en/of heeft overgedragen, terwijl hij ten tijde van de verwerving of het voorhanden krijgen van dit goed wist, althans redelijkerwijs had moeten vermoeden dat het een door misdrijf verkregen goed betrof; 4.hij, in of omstreeks de periode van 09 december 2022 tot en met 12 december 2022 te Heemskerk een fiets, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [slachtoffer 2] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen. Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.

Vonnis waarvan beroep Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat daarvan slechts aantekening is gedaan ingevolge artikel 378a van het Wetboek van Strafvordering.

Vrijspraak feit 2 In de tenlastelegging is vermeld dat de verdachte het onderhavige feit zou hebben begaan in Heemskerk. Nu uit het dossier en het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de verdachte dit feit heeft begaan in Beverwijk, is naar het oordeel van het hof niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen de verdachte onder 2 is ten tenlastegelegd, zodat de verdachte hiervan moet worden vrijgesproken.

Vrijspraak feit 3 primair Met de raadsman is het hof van oordeel dat niet wettig en overtuigend is bewezen hetgeen de verdachte onder 3 primair is tenlastegelegd, zodat de verdachte hiervan moet worden vrijgesproken.

Bewezenverklaring Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1, 3 subsidiair en 4 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat: 1.hij op 12 januari 2023 te Heemskerk twee fietsen, die aan een onbekend gebleven persoon toebehoorden, heeft weggenomen met het oogmerk om die zich wederrechtelijk toe te eigenen; 3. subsidiairhij op 11 november 2022 te Beverwijk een fiets voorhanden heeft gehad, terwijl hij ten tijde van het voorhanden krijgen van dit goed wist dat het een door misdrijf verkregen goed betrof; 4.hij in de periode van 9 december 2022 tot en met 12 december 2022 te Heemskerk een fiets, die aan [slachtoffer 2] toebehoorde, heeft weggenomen met het oogmerk om die zich wederrechtelijk toe te eigenen. Hetgeen onder 1, 3 subsidiair en 4 meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken. Het bewezenverklaarde is gegrond op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat, zoals deze na het eventueel instellen van beroep in cassatie zullen worden opgenomen in de op te maken aanvulling op dit arrest.

Strafbaarheid van het bewezenverklaarde Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het onder 1, 3 subsidiair en 4 bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is. Het onder 1 en 4 bewezenverklaarde levert op: telkens: diefstal. Het onder 3 subsidiair bewezenverklaarde levert op: opzetheling.

Strafbaarheid van de verdachte De verdachte is strafbaar, omdat geen omstandigheid aannemelijk is geworden die de strafbaarheid ten aanzien van het onder 1, 3 subsidiair en 4 bewezenverklaarde uitsluit.

Oplegging van straf De politierechter heeft de verdachte voor het in eerste aanleg onder 1, 2, 3 en 4 bewezenverklaarde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van twee maanden, met aftrek van voorarrest. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het onder 1, 2, 3 primair en 4 tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van twee dagen, met aftrek van voorarrest. De raadsman heeft primair verzocht de verdachte schuldig te verklaren zonder oplegging van straf of maatregel, gelet op de toepasselijkheid van het bepaalde in artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht. Subsidiair heeft de raadsman verzocht een gevangenisstraf voor de duur van twee dagen, met aftrek van voorarrest, zoals gevorderd door de advocaat-generaal, op te leggen. Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen. De verdachte heeft zich in een kort tijdsbestek schuldig gemaakt aan diefstal van twee fietsen, opzetheling van een fiets en nog een diefstal van een fiets. Diefstal en heling zijn hinderlijke feiten die schade en overlast bij de gedupeerden veroorzaken. Door het handelen van de verdachte heeft hij er blijk van gegeven geen respect te hebben voor andermans eigendommen. Blijkens een de verdachte betreffend uittreksel uit de Justitiële Documentatie van 11 februari 2025 is hij eerder meerdere malen ter zake van vermogensdelicten onherroepelijk veroordeeld, hetgeen in zijn nadeel weegt. De hoeveelheid en ernst van de bewezenverklaarde feiten, bezien in het licht van de recidive, rechtvaardigen in beginsel een gevangenisstraf zoals opgelegd door de politierechter. Het hof overweegt dat artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht van toepassing is. Blijkens voornoemd uittreksel uit de Justitiële Documentatie is de verdachte op 27 augustus 2024 door de rechtbank Noord-Holland veroordeeld tot een ISD-maatregel voor de duur van twee jaren. Dit vonnis is op 11 september 2024 onherroepelijk geworden. Het hof acht het onwenselijk om de verdachte na afronding van deze maatregel nogmaals te confronteren met een strafrechtelijke (vrijheidsbenemende) sanctie. Om die reden zal het hof een gevangenisstraf opleggen die de duur van het voorarrest niet overstijgt. Het hof acht, alles afwegende, een gevangenisstraf voor de duur van twee dagen passend en geboden.

Toepasselijke wettelijke voorschriften De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 57, 63, 310 en 416 van het Wetboek van Strafrecht.

BESLISSING Het hof: Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht: Verklaart niet bewezen dat de verdachte het onder 2 en 3 primair tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij. Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1, 3 subsidiair en 4 tenlastegelegde heeft begaan. Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij. Verklaart het onder 1, 3 subsidiair en 4 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar. Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 2 (twee) dagen. Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht. Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. H.A. van Eijk, mr. A.E. Kleene-Krom en mr. A.R.O. Mooy, in tegenwoordigheid van mr. S.L.D. Vriend, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 11 maart 2025. ========================================================================= […]