<nr>1</nr>Het geding in hoger beroep

<nr>2</nr>Verderebeoordeling 2.1. In het tussenarrest heeft het hof als slotsom overwogen dat de hoofdvordering van LaSer in beginsel voor de helft toewijsbaar is, maar dat nog ter beoordeling staat of het beroep van [geïntimeerde] op verjaring uiteindelijk aan toewijsbaarheid in de weg staat. Aan het desbetreffende verweer heeft het hof enkele - omdat LaSer op het beroep op verjaring van [geïntimeerde] nog niet had kunnen reageren: voorlopige - beschouwingen gewijd, waarna het hof LaSer in de gelegenheid heeft gesteld zich uit te laten op dit punt. 2.2. Het hof volhardt bij deze eerder gegeven voorlopige beschouwingen, nu LaSer in haar akte geen argumenten heeft genoemd die het hof aanleiding geven terug te komen daarvan. 2.3. LaSer beroept zich op vier brieven, waarmee zij zich naar haar stelling steeds tot [geïntimeerde] heeft gewend om betaling te verkrijgen. Deze brieven zijn onderscheidenlijk gedateerd 23 mei 2009, 18 juni 2009, 27 juni 2009 en 16 juli 2009. 2.4. In het tussenarrest heeft het hof overwogen dat het er om gaat of van de zijde van LaSer de verjaring is gestuit in de periode van 5 april 2006 tot 21 juli 2015, de datum waarop LaSer de memorie van grieven heeft genomen. Het hof heeft daaraan toegevoegd dat de inleidende dagvaarding van 1 augustus 2012 geen stuitende werking heeft gehad. 2.5. Al aangenomen dat de door LaSer bij haar akte overgelegde brieven stuitende werking hebben gehad (hierin valt geen beroep op artikel 1:102 (oud), tweede zin, BW te lezen), moet worden vastgesteld dat tussen de datering van de laatste brief (16 juli 2009) en 21 juli 2015 een periode van meer dan vijf jaar is verstreken, zodat het beroep van LaSer op deze brieven reeds om die reden faalt. 2.6. LaSer heeft nog naar voren gebracht dat er regelmatig telefonisch overleg is geweest om betalingsregelingen te treffen, die werden gemaakt en vervolgens niet werden nagekomen. Mogelijk heeft LaSer hiermee willen betogen dat de verjaring is gestuit door erkenning van haar vorderingsrecht door [geïntimeerde] . In dit betoog kan LaSer echter niet worden gevolgd, reeds omdat zij heeft nagelaten haar betoog voldoende toe te lichten. Zo heeft zij nagelaten de data te noemen waarop deze door haar mogelijk bedoelde stuitingshandelingen hebben plaatsgehad. 2.7. De slotsom luidt dat het beroep van [geïntimeerde] op verjaring inderdaad in de weg staat aan toewijzing van de vordering van LaSer voor zover deze in het tussenarrest in beginsel toewijsbaar werd geoordeeld. 2.8. Nu in het tussenarrest reeds was overwogen dat de vordering voor het overige grondslag mist, zal het bestreden eindvonnis worden bekrachtigd en zal LaSer worden veroordeeld in de kosten van het hoger beroep.