Onderzoek van de zaak

Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 29 april 2016 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de raadsman naar voren is gebracht. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het ten laste gelegde zal worden veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van twee maanden met een proeftijd van twee jaren. Voorts heeft de advocaat-generaal de toewijzing van de vordering van de benadeelde partij gevorderd.

Gevoerde verweren Ter terechtzitting in hoger beroep heeft de raadsman – kort samengevat – verzocht de verklaringen van de getuigen Commandeur, [getuige 1] en [getuige 2] van het bewijs uit te sluiten omdat het ondervragingsrecht niet is kunnen worden uitgeoefend. Voorts heeft de raadsman aangevoerd dat de verdachte dient te worden vrijgesproken, omdat niet kan worden bewezen dat de verdachte de door de getuige [getuige 3] geziene persoon is. Subsidiair heeft de raadsman aangevoerd dat, aangezien uit het dossier niet blijkt dat de verdachte enige uitvoeringshandeling van het ten laste gelegde feit heeft gepleegd en evenmin anderszins sprake is geweest van een bijdrage van voldoende gewicht, hij niet als medepleger van dit feit kan worden aangemerkt. Het hof verwerpt deze verweren en overweegt hiertoe als volgt. Het verweer strekkend tot bewijsuitsluiting De stelling dat het enkele feit dat het ondervragingsrecht ten aanzien van een aantal getuigen niet kon worden uitgeoefend met zich meebrengt dat de verklaringen die deze getuigen ten overstaan van de politie hebben afgelegd dienen te worden uitgesloten van het bewijs, vindt geen steun in het recht. Het verweer strekkend tot vrijspraak Op grond van de bewijsmiddelen gaat het hof uit van het volgende. De getuige [getuige 3] heeft op de Dirk Bonsstraat de twee personen gezien die kort tevoren de laptoptas met laptop van de aangever [slachtoffer] hadden gestolen uit diens auto. Deze personen begaven zich door het Gerbrandypark naar de Leeuwendalersweg, waar zij bij de tramhalte gingen zitten totdat de politie arriveerde. Een van hen rende vervolgens, vluchtend voor de politie, in de richting van de Bos en Lommerweg en vervolgens vanaf de Bos en Lommerweg door het tunneltje naar de Baas Gansendonkstraat. In dat tunneltje heeft hij een laptop weggegooid, die de van de aangever [slachtoffer] gestolen laptop bleek te zijn. Vervolgens vluchtte hij de aan de Baas van Gansendonkstraat gelegen moskee in en verborg zich daar in het toilet, waar hij even later werd aangehouden. Deze persoon bleek de verdachte te zijn. Het hof is van oordeel dat, nu de verdachte kort na het plegen van het feit met de medeverdachte is gezien, terwijl zij samen van de directe omgeving van de plaats van het delict wegrenden en de verdachte even later de laptop bij zich droeg, er in beginsel van uitgegaan kan worden dat hij de diefstal (met braak) van deze laptop uit de auto van de aangever in nauwe en bewuste samenwerking met de medeverdachte heeft gepleegd, tenzij de verdachte voor deze feiten een aannemelijke verklaring geeft die met zich meebrengt dat daarover anders moet worden geoordeeld. De verdachte heeft een dergelijke verklaring niet gegeven. Het dossier bevat evenmin enige andere aanwijzing dat de verdachte bij dat feit slechts de rol van medeplichtige heeft gespeeld. Het hof acht het aan de verdachte tenlastegelegde feit dan ook wettig en overtuigend bewezen.