<nr>22</nr>3538 PW-PV

<nr>22</nr>3538 PW-PV Centrale Raad van Beroep Enkelvoudige kamer Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 24 oktober 2022, 22/3147 (aangevallen uitspraak) Partijen: [appellante] te [woonplaats] (appellante) het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam (college) Datum uitspraak: 9 april 2024 Zitting heeft: K.M.P. Jacobs Griffier: N.B. Yalçinkaya De Raad heeft de zaak behandeld op een zitting van 9 april 2024. Appellante en haar gemachtigde zijn niet verschenen. Het college heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. L.T. Krabbenborg.

BESLISSING De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak. Deze beslissing is uitgesproken in het openbaar. Zij is gebaseerd op de volgende overwegingen. Het gaat in deze zaak om een aanvraag om bijzondere bijstand voor de kosten van een bed, een lattenbodem en een matras. Het college heeft met een besluit van 28 december 2021, na bezwaar gehandhaafd met een besluit van 15 juni 2021 (bestreden besluit), de aanvraag van appellante afgewezen. Hieraan heeft het college ten grondslag gelegd dat de kosten niet voortkomen uit bijzondere omstandigheden. Met de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. Daartoe heeft de rechtbank het volgende overwogen. De kosten van een bed worden gerekend tot de incidenteel voorkomende algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan. Die kosten dienen in beginsel te worden bestreden uit het inkomen. Daarvoor wordt alleen bijzondere bijstand verleend als de kosten voortvloeien uit bijzondere omstandigheden, die ertoe leiden dat die kosten niet uit de algemene bijstand en de aanwezige draagkracht kunnen worden voldaan. Appellante had geld apart moeten zetten voor een nieuw bed voor haar zoon. Zij heeft niet onderbouwd dat dit voor haar niet mogelijk was. Voor zover de echtscheiding als een bijzondere omstandigheid moet worden aangemerkt, geldt dat appellante onvoldoende heeft onderbouwd dat zij als gevolg hiervan nu geen geld beschikbaar heeft voor het kopen van een bed. Zij heeft geen inzicht gegeven in de extra kosten die zij als gevolg van de echtscheiding heeft. Zij heeft niet toegelicht waarom zij de ontvangen lening voor stofferings- en inrichtingskosten niet heeft gebruikt voor de aanschaf van een bed. Voor zover appellante een beroep doet op artikel 16, eerste lid, van de Participatiewet slaagt dit beroep niet. Deze bepaling is in het geval van appellante namelijk niet van toepassing. In hoger beroep heeft appellante aangevoerd dat de kosten voortvloeien uit bijzondere omstandigheden en voor haar niet voorzienbaar waren. Zij kon niet reserveren voor die kosten omdat zij na de echtscheiding zoveel spullen moest aanschaffen dat er geen geld meer over was voor de aanschaf van een bed. Dit levert een noodsituatie op. Wat appellante aanvoert, is een herhaling van wat zij in beroep heeft aangevoerd. De rechtbank heeft in de aangevallen uitspraak uitgelegd waarom dat niet leidt tot vernietiging van het bestreden besluit. Appellante heeft in hoger beroep geen reden gegeven waarom die uitleg volgens haar onjuist of onvolledig is. De Raad is het eens met het oordeel van de rechtbank en met de overwegingen waarop dat oordeel is gebaseerd en neemt deze overwegingen over. Hij voegt daar nog aan toe dat ook in hoger beroep appellante geen stukken heeft ingebracht ter onderbouwing van haar stellingen. De conclusie is dat het hoger beroep niet slaagt. Dit betekent ook dat appellante geen vergoeding voor haar proceskosten en het griffierecht krijgt. Waarvan proces-verbaal. De griffier De voorzitter (getekend) N.B. Yalçinkaya (getekend) K.M.P. Jacobs