<nr>21</nr>1250 WLZ

OVERWEGINGEN 1. De Raad gaat uit van de volgende feiten en omstandigheden. 1.1. Appellante, geboren in 1969, is bekend met artrose, idiopathisch lymfeoedeem, spanningshoofdpijn, fibromyalgie, osteoporose, en hypertensie. 1.2. Op 20 december 2019 heeft appellante bij CIZ een aanvraag ingediend voor zorg op grond van de Wet langdurige zorg. 1.3. Bij besluit van 4 februari 2020, gehandhaafd bij besluit van 15 juni 2020, heeft CIZ de aanvraag afgewezen. CIZ heeft zich op het standpunt gesteld dat bij appellante geen sprake is van een blijvende behoefte aan permanent toezicht en/of 24 uur per dag zorg in de nabijheid. Hieraan liggen medische adviezen van 3 februari 2020 en 7 mei 2020, aangevuld met het advies van 2 juni 2020, ten grondslag. 2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep ongegrond verklaard. Hiertoe heeft de rechtbank het volgende overwogen. Niet aannemelijk is geworden dat appellante is aangewezen op 24 uur per dag zorg in de nabijheid. Uit de informatie van de reumatoloog en de neuroloog heeft het college niet behoeven af te leiden dat sprake zou zijn van een zodanig reëel risico op het ontstaan van ernstig nadeel dat appellante zou zijn aangewezen op 24 uur per dag zorg in de nabijheid. Van andere informatie die op een zodanig risico kan wijzen, blijkt niet. De enkele mogelijkheid dat een bepaald gevaar bestaat of dat een bepaald gevaar relatief vaak voorkomt bij mensen met een bepaalde aandoening, is op zichzelf niet genoeg. Evenmin blijkt van informatie dat appellante niet kan alarmeren na een val. 3. Appellante heeft zich in hoger beroep tegen de aangevallen uitspraak gekeerd. Zij heeft, onder verwijzing naar een verklaring van een ergotherapeut van 7 april 2021, aangevoerd dat zij door de constante duizeling vaker kan vallen met ernstig letsel als gevolg. 4. De Raad komt tot de volgende beoordeling. 4.1. De Raad is met de rechtbank van oordeel dat CIZ het bestreden besluit, waarin is geconcludeerd dat geen sprake is van een blijvende behoefte aan 24 uur per dag zorg in de nabijheid, mocht baseren op de medische adviezen van zijn medisch adviseur. In het medisch advies van 7 mei 2020 heeft de medisch adviseur geconcludeerd dat er geen gegevens zijn waaruit blijkt dat appellante frequent valt met letsel tot gevolg, dat er geen verhoogd valrisico wordt vermeld door specialisten en dat er evenmin gegevens zijn waaruit blijkt dat appellante niet kan alarmeren bij een val. Appellante wordt gezien de medische situatie geacht de zorg af te kunnen wachten bij ongeplande zorgmomenten. Verder is zij medisch gezien niet blijvend aangewezen op 24 uur per dag zorg in de nabijheid, omdat zij in staat wordt geacht om op relevante momenten hulp in te roepen en voldoende de zorgbehoefte kan overzien en inschatten, om ernstig nadeel voor zichzelf te voorkomen. In de door appellante overgelegde informatie van de ergotherapeut van 7 april 2021 heeft de Raad met CIZ geen aanknopingspunten gevonden om tot een andersluidend oordeel te komen. 4.2. Uit 4.1 volgt dat het hoger beroep niet slaagt. De aangevallen uitspraak zal worden bevestigd. 5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.