<nr>21</nr>3939 AOW

OVERWEGINGEN 1.1. Appellante is geboren in 1954 en is op [datum huwelijk] 1980 getrouwd met de heer [naam echtgenoot] (echtgenoot), geboren in 1932. De echtgenoot is op [datum overlijden] 2017 overleden. Appellante heeft op 10 juli 2020 een ouderdomspensioen op grond van de Algemene Ouderdomswet (AOW) aangevraagd. In een besluit van 6 augustus 2020 heeft de Svb de aanvraag afgewezen. 1.2. Het bezwaar van appellante tegen dit besluit is ongegrond verklaard in een besluit van 7 december 2020 (bestreden besluit). De reden daarvan is dat appellante niet verzekerd is geweest voor de AOW en ook niet in aanmerking komt voor een ouderdomspensioen op basis van huwelijkse tijdvakken in de zin van artikel 21 van het Algemeen Verdrag inzake sociale zekerheid tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Koninkrijk Marokko (Trb. 1972, 34, hierna: NMV (oud)) en het op 1 november 2004 in werking getreden wijzigingsverdrag van 30 september 1996 (Trb. 1996, 298, Trb. 2004, 274). 2. In de aangevallen uitspraak is het beroep van appellante tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. De rechtbank heeft geoordeeld dat appellante niet verzekerd is geweest voor de AOW. 3.1. Appellante heeft zich op het standpunt gesteld dat zij vanaf het overlijden van haar echtgenoot recht heeft op een pensioen ingevolge de AOW. Zij wijst erop dat zij geen inkomen heeft. 3.2. De Svb heeft het standpunt ingenomen dat terecht is vastgesteld dat appellante geen aanspraak kan maken op een AOW-pensioen. 4. De Raad oordeelt als volgt. 4.1. In geschil is of appellante recht heeft op ouderdomspensioen op grond van de AOW. 4.2. Tussen partijen is niet in geschil dat appellante geen zelfstandig recht heeft op een ouderdomspensioen op grond van de AOW. Appellante heeft in hoger beroep niet betwist dat zij nooit in Nederland heeft gewoond of gewerkt. 4.3. De Svb heeft vastgesteld dat geen sprake is van huwelijkse tijdvakken als bedoeld in artikel 21 van het NMV, omdat appellante nog niet met de echtgenoot was getrouwd in de periode van 12 maart 1969 tot 12 maart 1970; de periode waarin de echtgenoot verzekerd is geweest voor de AOW. Uit de gedingstukken blijkt dat appellante eerst in 1980 is getrouwd. Daarom heeft appellante geen aanspraak op ouderdomspensioen op basis van huwelijkse tijdvakken als bedoeld in artikel 21 van het NMV. 4.4. Voorstelbaar is dat appellante door het wegvallen van het AOW-pensioen na het overlijden van haar echtgenoot in een moeilijke financiële positie is komen te verkeren. Dit betekent echter niet dat de Svb appellante een AOW-pensioen zou moeten toekennen dat haar op grond van de AOW en het NMV niet toekomt. 4.5. Uit 4.1 tot en met 4.4 volgt dat de aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 5. Voor een veroordeling in de proceskosten is geen aanleiding.