<nr>20</nr>1572 WIA-PV

<nr>20</nr>1572 WIA-PV Centrale Raad van Beroep Enkelvoudige kamer Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Limburg van 18 maart 2020, 19/1231 (aangevallen uitspraak) Partijen: [appellante] te [woonplaats] (appellante) de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv) Datum uitspraak: 13 oktober 2021 Zitting heeft: M. Schoneveld Griffier: A.M.M. Chevalier Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 13 oktober 2021. Namens appellante is mr. M.H.J.M. Stassen, advocaat, verschenen. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. M.J.H.H. Fuchs.

BESLISSING De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak. Deze beslissing is uitgesproken in het openbaar. Zij is gebaseerd op de volgende overwegingen. 1. Het Uwv heeft bij besluit van 12 juli 2018, gehandhaafd bij besluit van 20 maart 2019 (bestreden besluit), geweigerd aan appellante met ingang van 6 augustus 2018 een uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA) toe te kennen, omdat zij met ingang van die datum minder dan 35% arbeidsongeschikt is. De rechtbank heeft het beroep van appellante tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. 2. In hoger beroep heeft appellante aangevoerd dat haar mogelijkheden en beperkingen niet juist zijn weergegeven in de Functionele mogelijkhedenlijst (FML) van 19 maart 2019. De beperkingen die voortkomen uit de aandoening lupus zijn onvoldoende onderkend en ook de door de longarts bij brief van 20 november 2019 vastgestelde diagnose sarcoïdose moet tot meer beperkingen leiden. Deze diagnose was al gesteld door de immunoloog en moet al hebben bestaan op de datum in geding. 3. De gronden die appellante in hoger beroep heeft aangevoerd zijn een herhaling van wat zij in beroep heeft aangevoerd. De rechtbank heeft in de aangevallen uitspraak afdoende gemotiveerd waarom deze gronden niet slagen. De rechtbank heeft overwogen dat de verzekeringsarts bezwaar en beroep in zijn rapporten van 17 juni 2019 en 16 januari 2020 overtuigend en inzichtelijk heeft gemotiveerd dat de voor appellante op de datum in geding aangenomen beperkingen naar hun aard en omvang passen bij de klachten van appellante en dat er geen medische noodzaak bestaat voor het aannemen van meer beperkingen. Over de brief van de longspecialist heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep geconcludeerd dat dit geen basis biedt voor het aannemen van aanvullende beperkingen ten aanzien van de datum in geding. De rechtbank heeft geen reden gezien om dit standpunt niet te volgen. Dit oordeel van de rechtbank en de daaraan ten grondslag liggende overwegingen worden onderschreven. Hieraan wordt toegevoegd dat appellante in hoger beroep geen medische gegevens heeft ingebracht die doen twijfelen aan de juistheid van de conclusie van de verzekeringsarts bezwaar en beroep. 4. Het hoger beroep slaagt niet. 5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding. Waarvan proces-verbaal. De griffier Het lid van de enkelvoudige kamer (getekend) A.M.M. Chevalier (getekend) M. Schoneveld