OVERWEGINGEN

OVERWEGINGEN 1.1. Appellante, geboren op [geboortedag] 1987, heeft op 4 september 2012 een aanvraag ingediend op grond van de Wet werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten (Wajong 2010). Naar aanleiding van deze aanvraag is appellante onderzocht door een verzekeringsarts die in een rapport van 7 november 2012 tot de conclusie is gekomen dat door de leefsituatie en psychische problematiek van appellante op dat moment participeren niet haalbaar is. Zodra de praktische situatie is verbeterd acht hij appellante belastbaar conform een door hem op7 november 2012 vastgestelde Functionele Mogelijkhedenlijst (FML). In een rapport van31 januari 2013 is een arbeidsdeskundige tot de conclusie gekomen dat appellante op20 januari 2005 en op 18 april 2013 (zestien weken na ontvangst van de aanvraag) niet in staat was om meer dan 75% van het maatmaninkomen te verdienen. Bij besluit van 26 maart 2013 is vastgesteld dat appellante met ingang van 18 april 2013 recht heeft op arbeidsondersteuning en inkomensondersteuning ingevolge de Wajong 2010. 1.2. In verband met het onvoldoende nakomen van afspraken met het Uwv Werkbedrijf door appellante en een toename van klachten bij appellante heeft in juli 2014 een herbeoordeling plaatsgevonden. In dat kader is appellante op 4 juni 2014 onderzocht door een arts, die in een rapport van 11 juli 2014 tot de conclusie is gekomen dat de medische situatie en de belastbaarheid van appellante in vergelijking met de beoordeling eind 2012 niet is gewijzigd. Op 14 juli 2014 heeft hij een FML vastgesteld die identiek is aan de op 7 november 2012 vastgestelde FML. Bij besluit van 30 juli 2014 heeft het Uwv vastgesteld dat er niets verandert aan de aan appellante toegekende Wajong-uitkering. 1.3. Tegen dat besluit heeft appellante bezwaar gemaakt, waarbij zij een verslag van een psychodiagnostisch onderzoek heeft overgelegd. 1.4. Onder verwijzing naar een rapport van een verzekeringsarts bezwaar en beroep van8 oktober 2014 heeft het Uwv het bezwaar van appellante bij besluit van 14 oktober 2014 (bestreden besluit) ongegrond verklaard. 2. Het door appellante tegen het bestreden besluit ingestelde beroep is door de rechtbank ongegrond verklaard. De rechtbank heeft geoordeeld dat er geen reden is om te twijfelen aan de zorgvuldigheid van het verzekeringsgeneeskundig onderzoek of aan de juistheid van de conclusie van de verzekeringsartsen. Niet gebleken is dat deze artsen medische aspecten van appellante hebben gemist. De stelling van appellante dat zij meer beperkingen heeft, waardoor zij niet in staat is arbeid te verrichten, is niet met medisch objectiveerbare stukken onderbouwd. Daarom heeft de rechtbank geen aanleiding gezien om een deskundige te benoemen. 3. In hoger beroep heeft appellante herhaald dat zij als gevolg van haar psychische klachten meer beperkingen heeft dan het Uwv heeft aangenomen en dat zij niet in staat is om aan de participatieverplichtingen te voldoen. Zij kan niet werken, ook niet op termijn. 4. De Raad komt tot de volgende beoordeling. 4.1. Partijen verschillen van mening over het antwoord op de vraag of de medische situatie van appellante is gewijzigd. De rechtbank heeft in de aangevallen uitspraak het standpunt van het Uwv, dat er sinds de beoordeling op 7 november 2012 niets is gewijzigd in de medische situatie van appellante, onderschreven. Deze conclusie van de rechtbank wordt, evenals de vaststelling dat de verzekeringsartsen een zorgvuldig medisch onderzoek hebben ingesteld en dat de beperkingen juist zijn vastgesteld, onderschreven. De overwegingen die de rechtbank tot deze conclusies hebben gebracht, worden geheel onderschreven. De gronden in hoger beroep, die niet wezenlijk verschillen van de gronden zoals die eerder in de procedure naar voren zijn gebracht, kunnen niet tot een ander oordeel leiden. Dit betekent dat de aangevallen uitspraak moet worden bevestigd. 5. Voor een veroordeling in de proceskosten wordt geen aanleiding gezien.