OVERWEGINGEN

OVERWEGINGEN 1.1. Appellante woont in Marokko. Haar echtgenoot is op 21 juni 2014 overleden. De echtgenoot van appellante heeft in Nederland gewoond en gewerkt. Op 1 mei 2000 is hij naar Marokko geremigreerd. Hij ontving vanaf 1 juli 1998 tot zijn overlijden een pensioen ingevolge de Algemene Ouderdomswet (AOW). 1.2. Nadat haar aanvraag om een uitkering ingevolge de Algemene nabestaandenwet (ANW) is afgewezen, heeft appellante de Svb verzocht om haar echtgenoot postuum toe te laten tot de vrijwillige verzekering voor de ANW. Bij besluit van 21 december 2015 heeft de Svb dit verzoek afgewezen. 1.3. Bij beslissing op bezwaar van 17 maart 2016 (bestreden besluit) is het bezwaar tegen het besluit van 21 december 2015 afgewezen. Onder verwijzing naar de artikelen 63a en 63b van de ANW wordt geconcludeerd dat de echtgenoot van appellante niet postuum kan deelnemen aan de vrijwillige verzekering, omdat niet binnen één jaar na de beëindiging van de verplichte verzekering van de echtgenoot op 2 mei 2000 is verzocht om toelating tot de vrijwillige verzekering. Volgens de Svb zijn er geen bijzondere omstandigheden op grond waarvan de overschrijding van de wettelijke termijn voor het indienen van de aanvraag moet worden verontschuldigd. 2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. Daarbij is geoordeeld dat de aanvraag tot deelname aan de vrijwillige verzekering niet binnen de wettelijke aanmeldingstermijn is ingediend en dat de Svb niet gehouden is om actief informatie te verschaffen met betrekking tot de mogelijkheid van vrijwillig verzekeren. 3. In hoger beroep heeft appellante aangevoerd dat ze in slechte financiële omstandigheden verkeert, dat ze haar familie moet onderhouden en dat ze de premies voor de vrijwillige verzekering wil betalen. 4.1. De Raad kan zich vinden in wat de rechtbank heeft overwogen. De echtgenoot van appellant is vanaf zijn terugkeer naar Marokko op 1 mei 2000 niet meer verplicht verzekerd geweest ingevolge de ANW. De echtgenoot van appellante heeft zich niet binnen een jaar na het einde van de verplichte verzekering aangemeld voor de vrijwillige verzekering. Het verzoek van appellante in 2015 om postume toelating van haar echtgenoot tot de vrijwillige verzekering is ruim buiten de aanmeldingstermijn gedaan. De rechtbank heeft daarom terecht geoordeeld dat het verzoek niet voldoet aan de wettelijke voorwaarden voor toelating tot de vrijwillige verzekering. Door appellante is niets aangevoerd dat zou kunnen meebrengen dat de niet-tijdige aanvraag om deelname aan de vrijwillige verzekering verschoonbaar is. 4.2. Uit het voorgaande volgt dat de aangevallen uitspraak moet worden bevestigd. 5. Er is geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.