OVERWEGINGEN

OVERWEGINGEN 1.1. De Raad verwijst naar zijn tussenuitspraak van 11 november 2015 voor een uiteenzetting van de feiten waarvan hij bij zijn oordeelsvorming uitgaat. Hij voegt daar het volgende aan toe. 1.2. In zijn tussenuitspraak heeft de Raad reeds geoordeeld dat de rechtbank terecht en op juiste gronden heeft geoordeeld dat wat appellant vermeld heeft bij zijn aanvraag van 23 april 2013 en naar voren heeft gebracht in de bezwaarfase, niet is aan te merken als nieuw gebleken feiten of veranderde omstandigheden als bedoeld in artikel 4:6 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). 1.3. Bij zijn tussenuitspraak heeft de Raad het Uwv opgedragen, onder verwijzing naar zijn uitspraak van 14 januari 2015, ECLI:NL:CRVB:2015:1, alsnog te onderzoeken of en in hoeverre het oorspronkelijke besluit van 22 november 2004, waarbij de uitkering van appellant ingevolge de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (Wajong) per 27 oktober 2004 is beëindigd, onjuist was, en daar eventuele consequenties aan te verbinden voor de toekomst. 2.1. Dat onderzoek is door het Uwv verricht in de vorm van een rapport van een verzekeringsarts bezwaar en beroep van 1 december 2015. Met dat rapport heeft het Uwv voldoende aangetoond dat de bij en na de aanvraag van 23 april 2013 ingebrachte medische gegevens geen aanleiding geven voor het oordeel dat het besluit van 22 november 2004 niet zou kunnen worden gehandhaafd voor zover het gaat om eventuele aanspraken vanaf de datum van die aanvraag. Met name kan het – door de rechtbank ten onrechte buiten beschouwing gelaten – rapport van de psychiater C. Weber van 14 november 2013 niet tot een dergelijk oordeel leiden, nu daarin nadrukkelijk wordt geconcludeerd dat de diagnose autisme spectrum stoornis wordt herbevestigd. Niet gebleken is dat het Uwv de beperkingen van appellant in 2004 heeft onderschat. 2.2. Nu het bestreden besluit pas in hoger beroep van een juiste motivering is voorzien kan het bestreden besluit geen stand houden. De aangevallen uitspraak en het bestreden besluit zullen vernietigd worden. Gelet op vorenstaande overwegingen wordt echter aanleiding gezien om met toepassing van artikel 8:72, derde lid, van de Awb de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand te laten. 3. Er is aanleiding het Uwv te veroordelen in de proceskosten van appellant. Deze worden begroot op € 496,- in beroep en € 1.736,- in hoger beroep wegens verleende rechtsbijstand.

BESLISSING De Centrale Raad van Beroep vernietigt de aanvallen uitspraak; verklaart het beroep tegen het besluit van 26 september 2013 gegrond en vernietigt dat besluit; bepaalt dat de rechtsgevolgen van het besluit van 26 september 2013 in stand blijven; veroordeelt het Uwv in de proceskosten van appellant tot een bedrag van € 2.232,-; bepaalt dat het Uwv het door appellant betaalde griffierecht in beroep en in hoger beroep van in totaal € 166,- vergoedt. Deze uitspraak is gedaan door A.T. de Kwaasteniet als voorzitter en E.W. Akkerman en F.M.S. Requisizione als leden, in tegenwoordigheid van L.L. van den IJssel als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 13 juli 2016. (getekend) A.T. de Kwaasteniet (getekend) L.L. van den IJssel