OVERWEGINGEN<?linebreak?><?linebreak?>

OVERWEGINGEN<?linebreak?><?linebreak?> 1. Appellant heeft op 2 december 2011 bij het Uwv een aanvraag ingediend voor een uitkering op grond van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO). Na onderzoek naar de verzekerde tijdvakken van appellant heeft het Uwv bij brief van 13 januari 2012 appellant medegedeeld wat de voorwaarden zijn om verzekerd te zijn ingevolge de WAO en hem bericht dat in de afgelopen vijf jaar geen verzekerde tijdvakken bekend zijn; hem is tevens meegedeeld dat hij tot 13 februari 2012 in de gelegenheid wordt gesteld zijn zienswijze naar voren te brengen en eventuele aanvullende informatie in te zenden. Op 7 februari 2012 heeft het Uwv een brief, gedateerd op 26 januari 2012, van appellant ontvangen waarin deze opnieuw verzoekt om zijn WAO-aanspraken te beoordelen. Omdat deze brief verder geen informatie bevat en ook geen informatie was bijgevoegd heeft het Uwv bij besluit van 15 februari 2012 appellant meegedeeld zijn aanvraag om een WAO-uitkering niet verder in behandeling te nemen. Het bezwaar van appellant tegen dit besluit is met toepassing van artikel 4:5 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) bij besluit van 11 juni 2012 (bestreden besluit) ongegrond verklaard. 2. De rechtbank heeft bij de aangevallen uitspraak het beroep van appellant tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. Niet is gebleken dat appellant de gevraagde informatie alsnog in bezwaar heeft overgelegd. 3.1. Appellant heeft in hoger beroep aangevoerd dat hij wel degelijk alle van belang zijnde gegevens naar het Uwv heeft gestuurd. 3.2. Het Uwv heeft bevestiging van de aangevallen uitspraak bepleit. 4.1. Artikel 4:5, eerste lid, aanhef en onder c, van de Awb bepaalt dat het bestuursorgaan kan besluiten de aanvraag niet te behandelen, indien de verstrekte gegevens en bescheiden onvoldoende zijn voor de beoordeling van de aanvraag of voor de voorbereiding van de beschikking, mits de aanvrager de gelegenheid heeft gehad de aanvraag binnen een door het bestuursorgaan gestelde termijn aan te vullen. 4.2. De rechtbank heeft met juistheid overwogen dat het Uwv heeft kunnen besluiten de aanvraag van appellant van 2 december 2011 niet in behandeling te nemen. Het Uwv beschikte niet over voldoende gegevens en bescheiden om tot behandeling en beoordeling van de aanvraag van appellant over te gaan. Appellant heeft in bezwaar slechts twee verklaringen van de CNSS ingezonden, waaruit alleen valt af te leiden dat hij zich in 2001 en 2002 bij deze instantie heeft gemeld, en een brief met zijn fiscaal nummer. Niet is gebleken dat het Uwv uit andere hoofde over gegevens kon beschikken die noodzakelijk waren om de aanvraag van appellant te beoordelen. In beroep noch in hoger beroep is door appellant nadere informatie verstrekt. Er zijn voorts geen aanknopingspunten op grond waarvan zou moeten worden aangenomen dat appellant redelijkerwijs niet in staat is geweest om de gevraagde ontbrekende gegevens binnen de gestelde hersteltermijn te verstrekken. 4.3. Het Uwv was dan ook bevoegd de aanvraag van appellant met toepassing van artikel 4:5, eerste lid, aanhef en onder c, van de Awb buiten behandeling te laten. In hetgeen appellant heeft aangevoerd is geen grond gelegen voor het oordeel dat het Uwv niet in redelijkheid van die bevoegdheid gebruik heeft kunnen maken. 4.4. Het hoger beroep slaagt niet zodat de aangevallen uitspraak moet worden bevestigd. 5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.