OVERWEGINGEN

OVERWEGINGEN 1. De Raad verwijst voor een overzicht van de feiten en omstandigheden naar de aangevallen uitspraak. Hij volstaat hier met het volgende. 1.1. Stichting Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) heeft een indicatie voor zorg op grond van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) voor de periode van 29 april 2010 tot en met 28 april 2011 gegeven. 1.2. Bij besluit van 20 juli 2010, na bezwaar gehandhaafd bij besluit van 17 september 2010 (bestreden besluit), heeft Agis geweigerd appellante een persoonsgebonden budget (pgb) voor de geïndiceerde zorg te verlenen. Hieraan heeft Agis ten grondslag gelegd dat het subsidieplafond is bereikt en zorgkantoren vanaf 1 juli 2010 geen nieuwe pgb’s mogen verlenen. Agis heeft hiermee toepassing gegeven aan artikel 2.6.4, tweede lid, aanhef en onder d, van de Regeling subsidies AWBZ (Rsa). 2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep ongegrond verklaard en het bestreden besluit vernietigd omdat appellante ten onrechte niet in bezwaar is gehoord. De rechtbank heeft evenwel bepaald dat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand blijven. Daartoe heeft de rechtbank overwogen dat zowel de in artikel 2.6.4, zevende lid, van de Rsa als de door de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en het College voor zorgverkeringen geformuleerde uitzonderingsgevallen om wel een pgb te verlenen, zich niet voordoen. De subsidieperiode waarvoor een pgb wordt aangevraagd sluit niet onmiddellijk aan op een eerdere subsidieperiode aangezien de geldigheidsduur van de indicatie waarvoor eerder een pgb is verleend met ingang van 10 februari 2010 is geëindigd en eerst per 28 april 2010 een nieuwe indicatie is verleend. Voorts heeft Agis appellante voor de bekendmaking van het subsidieplafond op 28 juni 2010 niet om aanvullende informatie verzocht. Ook is geen sprake van een situatie waarin CIZ de wettelijke beslistermijnen heeft overschreden. De rechtbank heeft ten slotte overwogen dat de aanvraag om verlening van een pgb niet voor 25 maart 2010 is ingediend. 3. Appellante heeft zich in hoger beroep tegen deze uitspraak gekeerd voor zover de rechtbank heeft bepaald dat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand blijven. Zij stelt zich kort gezegd op het standpunt dat van de uitzonderingsgevallen als genoemd onder 2 wel sprake is. 4. De Raad komt tot de volgende beoordeling. 4.1. Appellante heeft in hoger beroep geen nieuwe of andere gronden naar voren gebracht en heeft zich in essentie beperkt tot het herhalen van de in beroep aangevoerde gronden. 4.2. De rechtbank heeft deze gronden in de aangevallen uitspraak afdoende besproken. 4.3. De Raad onderschrijft de overwegingen 4.3 tot en met 4.7 van de rechtbank volledig en volstaat met een verwijzing daarnaar. De Raad maakt dan ook het oordeel waartoe de rechtbank op grond van deze overwegingen is gekomen tot het zijne. De stelling van appellante, dat Agis op 14 maart 2010 wel nadere informatie heeft gevraagd, slaagt niet. Uit de stukken blijkt dat niet Agis, maar CIZ nadere informatie heeft gevraagd. 4.4. Uit het voorgaande volgt dat het hoger beroep niet slaagt en dat de aangevallen uitspraak voor zover aangevochten voor bevestiging in aanmerking komt. 5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.