OVERWEGINGEN

OVERWEGINGEN 1.1. Appellant, laatstelijk werkzaam als ijzervlechter, heeft zich per 28 november 2011 ziek gemeld wegens al langer bestaande rugklachten, later zijn daar ook huidklachten bijgekomen. In verband hiermee is appellant op 4 januari 2012 op het spreekuur van de verzekeringsarts geweest, die appellant per 9 januari 2012 geschikt heeft geacht voor zijn arbeid. Bij besluit van 4 januari 2012 heeft het Uwv bepaald dat appellant per 9 januari 2012 geen recht (meer) heeft op ziekengeld ingevolge de Ziektewet (ZW). 1.2. Onder verwijzing naar een rapport van de bezwaarverzekeringsarts heeft het Uwv in het besluit van 20 februari 2012 (bestreden besluit) zijn eerdere besluit van 4 januari 2012 niet gehandhaafd en beslist dat appellant met ingang van een latere datum, te weten 10 februari 2012, geen recht meer heeft op ziekengeld. 2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep van appellant tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. De rechtbank heeft, samengevat, geen reden gezien te twijfelen aan de zorgvuldigheid van het verzekeringsgeneeskundig onderzoek in bezwaar. Ook anderszins heeft de rechtbank geen aanleiding gezien om de door de bezwaarverzekeringsarts vastgestelde geschiktheid van appellant tot het verrichten van zijn arbeid per 10 februari 2012 voor onjuist te houden. Met betrekking tot de door appellant ontwikkelde acute huidklachten heeft de rechtbank geoordeeld dat deze klachten door de bezwaarverzekeringsarts gemotiveerd in zijn beoordeling zijn betrokken. 3. In hoger beroep heeft appellant zijn standpunt herhaald, dat hij in de periode 10 februari 2012 tot 16 april 2012, de datum dat hij weer aan het werk is gegaan, niet belastbaar was voor arbeid, gezien het wisselende beloop van zijn huidklachten en de behandeling daarvan. 4. De Raad komt tot de volgende beoordeling. 4.1. Op grond van artikel 19, eerste en vierde lid, van de ZW heeft de verzekerde bij ongeschiktheid tot het verrichten van zijn arbeid, als rechtsreeks en objectief medisch vast te stellen gevolg van ziekte of gebreken, recht op ziekengeld. 4.2. De Raad is evenals de rechtbank van oordeel dat het medisch onderzoek dat ten grondslag is gelegd aan het bestreden besluit voldoende zorgvuldig tot stand is gekomen. Uit het rapport van de bezwaarverzekeringsarts van 13 februari 2012 blijkt dat deze arts appellant heeft gezien op het spreekuur van 10 februari 2012, hij de beschikking had over de dossiergegevens van appellant en hij bij zijn beoordeling de door appellant overgelegde informatie van de behandelend sector heeft meegewogen. De bezwaarverzekeringsarts heeft aan de klachten van appellant voldoende aandacht gegeven en daarbij inzichtelijk gemotiveerd waarom de oorspronkelijke hersteldatum van 9 januari 2012 niet wordt gehandhaafd. Appellant heeft - zoals ook het Uwv in het verweerschrift heeft gesteld - geen (nieuwe) medische informatie overgelegd die een onderbouwing levert voor zijn standpunt dat hij op de datum in geding, te weten 10 februari 2012, niet in staat kon worden geacht om zijn arbeid te verrichten. 4.3. Hetgeen hierboven in 4.1 en 4.2 is overwogen leidt tot de conclusie dat het hoger beroep niet slaagt en de aangevallen uitspraak moet worden bevestigd. 5. Er is geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.