OVERWEGINGEN

OVERWEGINGEN 1.1. Voor een overzicht van de relevante feiten verwijst de Raad naar overwegingen 1 en 3 van de aangevallen uitspraak. De Raad volstaat met het volgende. 1.2. Bij (bestreden) besluit van 18 oktober 2011 heeft CIZ bepaald dat appellante met ingang van 7 juni 2011 niet (meer) in aanmerking komt voor Begeleiding Individueel (BI) en vanaf 30 november 2011 niet (meer) voor Persoonlijke Verzorging (PV). 2. De rechtbank heeft het beroep van appellante tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. De rechtbank heeft daartoe overwogen dat het aan het bestreden besluit ten grondslag liggende medisch onderzoek zorgvuldig is geweest. In hetgeen appellante heeft aangevoerd is geen grond gelegen voor het oordeel dat het medisch advies en het bestreden besluit onjuist zouden zijn. De ernstige vermoeidheid en de bedlegerigheid zijn niet geobjectiveerd. Voor wat betreft de psychische klachten is er een voorliggende voorziening in de zin van behandeling vanuit de geestelijke gezondheidszorg. Met betrekking tot ondersteuning bij het doen van boodschappen en bezoeken aan apotheek en psycholoog is onder andere de Wet maatschappelijke ondersteuning voorliggend. 3.1. In hoger beroep heeft appellante aangevoerd dat zij het niet eens is met het oordeel van de rechtbank. Ter ondersteuning van haar standpunt heeft zij onder meer informatie van de huisarts, de psycholoog en de chirurg overgelegd. 3.2. CIZ heeft zich achter het oordeel van de rechtbank geschaard en nadere informatie van de medisch adviseur overgelegd. 4. De Raad overweegt het volgende. 4.1. De rechtbank is op de in de aangevallen uitspraak weergegeven overwegingen tot het oordeel gekomen dat het onderzoek van (de medisch adviseur van) CIZ zorgvuldig is geweest en dat CIZ op juiste gronden heeft besloten dat appellante niet langer in aanmerking komt voor BI en PV. De Raad onderschrijft de overwegingen van de rechtbank en verenigt zich met het op grond daarvan door de rechtbank gegeven oordeel. 4.2. Appellante heeft in hoger beroep geen nieuwe gronden naar voren gebracht en/of gemotiveerd waarom de rechtbank tot een ander oordeel had moeten komen. De medisch adviseur is in zijn rapporten van 24 januari 2013 en 12 juli 2013 ingegaan op de door appellante in hoger beroep overgelegde stukken. Deze rapporten zijn voldoende en inzichtelijk gemotiveerd en daarin is duidelijk uiteengezet waarom de door appellante overgelegde medische informatie niet tot de conclusie leidt dat zij is aangewezen op BI en PV. Uit die stukken blijkt immers dat de hartproblemen na 2011 zijn toegenomen en dat zij in 2013 een pols heeft gebroken. Een en ander speelde dus niet ten tijde van de voor deze procedure relevante beoordelingsperiode die liep tot 18 oktober 2011. 4.3. De rechtbank heeft verder terecht geoordeeld dat voor de psychische problemen behandeling vanuit de geestelijke gezondheidszorg voorliggend is. De in hoger beroep overgelegde informatie van de psycholoog wijkt niet wezenlijk af van de al bekende informatie. Deze informatie is door de rechtbank bij haar beoordeling betrokken. De Raad voegt daaraan toe dat behandeling/begeleiding van bijvoorbeeld een sociaal psychiatrisch verpleegkundige gericht op het vergroten van de sociale zelfredzaamheid van appellante kan worden aangeboden vanuit de geestelijke gezondheidszorg. Ter zitting van de Raad heeft CIZ in aanvulling hierop het volgende toegelicht. Indien mocht blijken dat behandelmogelijkheden die de Zvw biedt de zorgbehoefte van appellante toch onvoldoende dekken, kan appellante naast die behandeling verzoeken om een indicatie voor begeleiding op grond van de AWBZ, indien de noodzaak daartoe blijkt uit een door de behandelend psycholoog of psychiater opgesteld behandelplan. Daarnaast zou appellante veel kunnen hebben aan een lees-, schrijf- en (Nederlandse) taalcursus. 4.4. Het hoger beroep slaagt niet. De aangevallen uitspraak zal worden bevestigd. 5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.