OVERWEGINGEN

OVERWEGINGEN 1. De Raad gaat uit van de volgende in dit geding van belang zijnde feiten en omstandigheden. 1.1. Bij besluit van 12 november 2009 (bestreden besluit) op het bezwaar van appellant tegen het besluit van 30 juli 2009 heeft het college, voor zover van belang, aan appellant bijzondere bijstand toegekend ter voorziening in de kosten van een bed, kast, bankstel, koelkast, wasmachine en een televisie tot een bedrag van in totaal € 1.485,00. De bijstand is verleend in de vorm van een geldlening. 2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep van appellant tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. De rechtbank is, voor zover van belang, van oordeel dat het college in redelijkheid gebruik heeft kunnen maken van zijn bevoegdheid om de bijzondere bijstand in de vorm van een geldlening toe te kennen. 3. Appellant heeft zich in hoger beroep tegen de aangevallen uitspraak gekeerd. 4. De Raad komt tot de volgende beoordeling. 4.1. Op grond van artikel 48, eerste lid, van de WWB wordt de bijstand om niet verleend, tenzij in deze wet anders is bepaald. In artikel 51, eerste lid, van de WWB is bepaald dat bijzondere bijstand voor de kosten van noodzakelijke duurzame gebruiksgoederen kan worden verleend in de vorm van een geldlening of borgtocht, dan wel in de vorm van een bedrag om niet. 4.2. Nu het hier gaat om duurzame gebruiksgoederen was het college bevoegd de bijzondere bijstand voor deze kosten toe te kennen in de vorm van een geldlening. 4.3. Het college voert ter uitoefening van deze bevoegdheid een beleid dat, voor zover hier van belang, inhoudt dat de bijstand wordt verleend in de vorm van een geldlening wanneer de noodzaak tot bijstandsverlening het gevolg is van tekortschietend besef van verantwoordelijkheid voor de voorziening in het bestaan. Daarvan is sprake indien de betrokkene in principe in staat moet worden geacht te reserveren, waarbij, zoals van de kant van het college ter zitting is gesteld, het college een reserveringscapaciteit van 5% hanteert. 4.4. Appellant ontving bijstand en moet derhalve in staat worden geacht te reserveren voor vervanging van duurzame gebruiksgoederen. De door het college daarbij gehanteerde reserveringscapaciteit wordt niet onredelijk geacht. Voorts heeft het college terecht geen rekening gehouden met de door appellant genoemde schulden, reeds omdat deze niet zien op de periode waarin appellant heeft kunnen reserveren. 4.5. Het college heeft gehandeld overeenkomstig het onder 4.3 genoemde beleid door aan appellant bijzondere bijstand toe te kennen in de vorm van een geldlening. In hetgeen appellant heeft aangevoerd ziet de Raad geen bijzondere omstandigheden op grond waarvan het college met toepassing van artikel 4:84 (slot) van de Algemene wet bestuursrecht van dit beleid had moeten afwijken. 4.6. Gelet op 4.1 tot en met 4.5 slaagt het hoger beroep niet, zodat de aangevallen uitspraak wordt bevestigd. 5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.